• MEL HARTMAN •
Ik ben met schrijven begonnen zodra ik leerde
schrijven. Onmiddellijk begon ik alles neer te pennen,
waaronder een groot aantal dag- en nachtboeken. Je kan
wel zeggen dat ik een maniak ben op het gebied van
woorden bewaren. Daar mee wil ik zeggen dat ik alles
nog in mijn bezit heb. Alle briefwisseling, vanaf de
leeftijd van 10 jaar ongeveer, kleine briefjes die in
de klas stiekem werden doorgegeven. Zelfs nog alle
liefdesbrieven. Ik denk dat ik ongeveer 10 jaar oud was
toen ik begon met toneelstukken schrijven, die dan
uiteraard door mij en mijn vriendinnen werden
opgevoerd. Kinderboeken, liefdesromannetjes en
gedichten volgden al snel. Later, in mijn pubertijd,
werd duidelijk dat ik me het beste voelde wanneer ik
pure fictie schreef, horror, thrillers, SF en fantasie.
Ik denk dat het in 1996 was toen ik meedeed met een
leuk initiatief, namelijk "de beurs van het
onuitgegeven boek" in Leuven. Je kon voor een zacht
prijsje je boeken laten drukken en verkopen op die
beurs. Ik heb toen meegedaan met 3 boeken; een SF, een
fantasie en een bundel van korte thrillerverhalen. Daar
ontmoette ik eveneens de editor van een SF en fantasie
tijdschrift, Cerberus of ook wel Flanders Fantastic
heette het (nu enkel nog een online magazine). Hij
vroeg me om te schrijven voor zijn blad. Ik hield me
vooral bezig met artikels over het paranormale en er
verschenen ook enkele korte verhalen van mijn hand.
Door het verhuizen naar Nederland stopte ik met het
schrijven voor Flanders Fantastic maar kreeg algauw een
nieuwe aanbieding. Voor een plaatselijk krantje heb ik
gedurende enkele jaren een column geschreven over mijn
grappige wedervaringen als Belgische wonende in
Nederland. (hier te lezen) Ook weer door het verhuizen
naar Oostende ben ik dit gestopt.
Terug in Oostende, in 2003, kreeg ik op een vroege
morgen, toen ik nog lag te peinzen in bed, het idee
voor de Fantasiejagers. Tot ergernis van mijn man, ben
ik gelijk uit bed gesprongen en ben beginnen schrijven,
de hele morgen lang. Tijdens het schrijven van de
fantasiejagers had ik onmiddellijk, al bij de eerste
pagina's, het gevoel dat dit mijn boek zou worden. Ik
werd meegesleept door de wereld die ik bedacht en dacht
vaak: dit boek moet gewoon uitgegeven worden. Bij mijn
eerdere verhalen had ik dit veel minder. Het kostte me
niet veel moeite om te schrijven, want het schreef
zichzelf. Ik voelde me meer een typiste dan een
schrijfster.
Dromen en de slaap hebben me reeds gefascineerd sedert
mijn kindertijd. Ik schreef en analyseerde mijn dromen
en nachtmerries al heel jong. Tijdens mijn studies
psychologie gingen al mijn werkstukken en ook mijn
scriptie over de slaap of dromen. Later had ik het
geluk de wetenschappelijke kant van de slaap te mogen
ontdekken toen ik werkte als slaapanaliste en
wetenschappelijk onderzoekster in slaapcentra, zowel in
Antwerpen als in Den Haag (wetenschappelijke artikels
die gepubliceerd zijn in o.a. "Sleep Medicine" werden
geschreven onder mijn naam: Melissa Vandeputte). Dat
zit uiteraard verwerkt in de boeken van De
Fantasiejagers, maar ook mijn fascinatie voor het
paranormale, ufologie en de mythen uit verschillende
culturen. Als psychologe kon ik het ook niet nalaten
wat moraal en ethiek in het boek te verwerken.
Laatst bedacht ik dat ik zowel op het gebied van
hobby's als op professioneel vlak al heel wat diverse
zaken heb uitgeprobeerd. Ik ben nogal nieuwsgierig van
aard en voel geregeld de behoefte om nieuwe dingen uit
te proberen met altijd in mijn achterhoofd: je leeft
maar één keer, dus benut dat leven dan ten volle. Mijn
moeder zei me vroeger vaak: je leeft te snel, op een
dag loop je jezelf nog voorbij. Maar ondanks alles wat
ik al beleefd en beoefend heb is er toch één gigantisch
rode draad die mijn leven kenmerkt en dat is het
schrijven. Van die drug heb ik nooit kunnen afkicken en
het is voor mij even essentieel als ademen. Verdere
hobby's waar ik met tussenpozen mijn tijd aan besteed
zijn piano, schilderen, pottenbakken, ju-jitsu, lezen,
films en reizen.
Je hebt twee typen schrijvers: degene die het verhaal
al compleet kennen en het dan uitschrijven en
organische schrijvers. Ik ben een organisch
schrijfster. Dat wil zeggen dat ik al schrijvend het
verhaal vorm geef en nooit weet hoe het verhaal zal
eindigen of zal verlopen. Het ene idee rolt uit het
andere. Ik wil ook verrast worden door de
ontwikkelingen en het plot. Als een nieuw idee
opborrelt en perfect aansluit bij het vorige, dan kan
ik daar aangenaam door verrast worden en het is een
geweldige stimulans.
Wat er verder nog op stapel staat... Deel 4 van de
fantasiejagers 'Droombeeld' wordt momenteel door
proeflezers onder handen genomen. Verder ben ik, naast
de reeks van de fantasiejagers, ook begonnen met een
nieuw boek. Meer daarover later, maar volgens één van
de proeflezers is het een mix van chicklit meets
detective meets fantasy.