Hoofdinspecteur Leyssens, zijn hele ploeg inclusief natuurlijk Mieke, uit Debbauts eersteling ‘Scherven’, zijn weer in actie. Leuven wordt geterroriseerd door een pyromaan. Leyssens verloor zijn vrouw een jaar tevoren aan kanker en heeft problemen met zijn ploeg en zijn overste. Alsof dat en de brandstichtingen nog niet genoeg zijn, verdwijnen er jonge blonde vrouwen in Leuven. De auto van de tweede vermiste wordt uitgebrand teruggevonden, en de eerste vermiste wordt verbrand gevonden in een veld. Leyssens legt dadelijk de link, maar inmiddels verdwijnt al een derde vrouw. Leyssens heeft een spoor naar een verdachte, maar geen harde bewijzen. In het nu volgen we beurtelings het verbeten werk van de speurders afgewisseld met wat de psychopatische ontvoerder zijn gevangenen doet ondergaan. Alternatief met dit alles krijgen we flashbacks die stilaan heel het verhaal vertellen over hoe een doodgewone normale man kan veranderen in een gefrustreerde psycho die steeds meer ‘tralies’ optrekt tussen zijn eigen zienswijze en beleveniswereld, zijn gestoorde verwachtingen en de voor hem onaanvaardbare realiteit. Weinig verrassingen, de lezer kent de dader al heel vlug, maar Debbaut weet door deze drie afwisselende verhaalstructuren de spanning erin te houden, en een akelig maar toch menselijk beeld te geven van een pathetisch gestoorde persoonlijkheid, een procédé dat hij ook gebruikte in ‘Scherven’ maar dat in deze nieuwe en veel sterkere roman beter tot zijn recht komt. Vlot leesbaar met herkenbare personages en situaties, best vergelijkbaar met Aspe of Deflo op hun best, en een sterke finale.

Eddy C. Bertin ◈◈◈◈

• Originele Titel

• Uitgeverij: Kramat

• 2009

• Paperback

• 232 Blz.

• ISBN: 9789079552207