Een nieuwe tv-reeks van de makers van Battlestar Galactica.

Wie de originele en de nieuwe reeks heeft gevolgd weet dat Caprica een vredevolle stad is. In deze stad volgen we nu de lotgevallen van twee families: de Graystones en de Adamas. Daniel Graystone’s (én ontwerper van de beroemde holoband) dochter Zoe en enkele van haar vrienden komen, tijdens hun vlucht naar een andere planeet, om bij een zelfmoordcommando. Ook in deze wereld komt religie blijkbaar op een voorname plaats in de samenleving te staan want Zoe en haar vrienden volgen het geloof van een vreemde God. Maar Zoe is veel meer dan maar een gewone dochter van Daniel.
capricaeriszoe
Zij heeft ook van zichzelf een hologram gemaakt en wanneer zij dood is probeert het hologram Zoe te worden. Daniel is verrast door de computerkennis van zijn dochter maar het hologram wil blijkbaar meer. En Daniel wil zijn dochter terug… en niet alleen als een hologram…
Deze pilootfilm is de aanzet tot een nieuwe sf-serie maar laat ons duidelijk zijn: Het is géén Battlestar Galactica alhoewel er veel verwijzingen en links naar deze serie zitten. Zo krijgen we ook de ontwikkeling te zien van wat later de Cylons zal worden want dit verhaal speelt zich af op Caprica 58 jaar voor de Eerste Oorlog.
In deze pilootfilm zien we sterke vertolkingen van Eric Stoltz (Daniel Graystone) en Esai Morales die Joseph Adama speelt. Maar Alessandra Torresani, de bloedmooie Zoe, weet ook een zeer sterk karakter neer te zetten. Als de komende reeks even sterk is als deze pilootfilm dan krijgen we een reeks die echt de Battlestar Galactica-erfenis verderzet. We kijken er alvast naar uit.

Extra’s:
Commentaar van de regisseur en van de producent
Weggelaten beelden
Videblogs

caprica
TECHNISCHE FICHE

Regie: Jeffrey Reiner
Scenario: Remi Aubucon, Ronald D. Moore
Producer: Clara George
Muziek: Ben McCreary
Cinematografie: Joel Ransom
Editor: Ron Rosen

ARTISTIEKE FICHE

Eric Stoltz
Alessandra Torresani
Esai Morales
Magda Apanowicz
Paul Malcomsom
e.v.a.

Met dank aan Tinseltown I Meer info:
www.universalpictures.be

De Cylons werden gecreëerd door de mens. Maar ze kwamen in opstand. Er bestaan vele kopieën, en ze hebben… een plan.

Deze film vertelt ons de grote gebeurtenissen uit de eerste twee jaren van de sage, maar ditmaal gezien door de ogen van de Cylons. De prent weeft scènes uit de reeks samen met nieuw opgenomen materiaal, om op die manier licht te werpen op het plan van de Cylons. Net als ‘Razor’ is het een “stand alone “film, die veel verklaart.
Zoals u weet werden de Cylons al ontworpen in de originele reeks, maar de robotten zijn verder gegaan. Ze hebben nieuwe “toasters’ gebouwd, en zelfs humanoïde figuren gekweekt, die op ons lijken. Ze kwamen in opstand, vernietigden alle menselijke kolonies, behalve zo’n zesenveertigduizend vluchtelingen, die samen met de Galactica de ruimte in vluchtten, op zoek naar de Aarde. Maar wat we niet wisten is dat er twee leiders waren, twee Cylon “nummers één”, die elk hun eigen visie op het verloop hadden. De ene wilde de totale uitroeiing van ons ras, en de andere wou samenleven.
Het is dan ook leuk om te zien hoe die nieuwe informatie ingepast werd in de bestaande reeks, en dat het resultaat er wonderwel beter van wordt.
Niet alleen Cylon “nummer één, ofwel Cavil” krijgt hier aandacht. Ook Cylon “nummer vier”, aan boord van de Galactica, die ondertussen een relatie heeft met een menselijke vrouw en haar dochter, staat voor moeilijke keuzes. En we krijgen inzicht voor welk dilemma “Boomer” stond, toen ze opdracht kreeg om Adama neer te schieten.
Totdat de Cylons plots tot een stemming overgingen, en besloten om de mensheid naast zich te dulden.
De sterfscène van de twee Cylons “nummers één” is mooi, wanneer de ene zegt: “ik wil gammastralen zien, en supernova’s, en niet leven met de beperkingen van de mens.” En voor het eerst zag ik naaktscènes in deze sage.
Een leuke aanvulling op de reeks!
Extra’s
Audiocommentaar van regisseur/acteur Edward James Olmos en uitvoerend producente/scenariste Jane Espenson
Deleted scenes
Van admiraal tot regisseur: Edward James Olmos en ‘The Plan’
De Cylons uit ‘The Plan’
De Cylonaanval
Visuele effecten: de magie achter ‘The Plan’

Patrick Van de Wiele ****

BATTHESTARGACTICAPLAN
TECHNISCHE FICHE

Regie: Edward James Olmos
Scenario: Jane Espenson
Producers: Harvey Frand, Ron French
Muziek: Bear McCreary
Cinematografie: Stephen McNutt
Editors: Michael Lim, Andrew Seklir


ARTISTIEKE FICHE

Edward James Olmos
Dean Stockwell
Michael Trucco
Grace Park
Michael Hogan
e.v.a.

Met dank aan Tinseltown I Meer info:
www.universalpictures.be

Van pret gesproken

Omdat Vince op scheiden staat, besluit zijn groepje vaste vrienden om iets speciaals voor hem te doen om zo wat zijn zinnen te verzetten. Ze trekken daarvoor naar een dorpje, Moodly, dat niet eens op de kaart van Engeland staat. Waarom Moodly, omdat volgens de geruchten daar vier vrouwen op één man zijn en dus veel lol kan getrapt worden. In een minibusje, bestuurd door de knappe en sexy Candy, arriveren ze na een wel wat vreemde tocht plots in het oord des verderf maar wat ze daar aantreffen is alles behalve plezier. Ze merken onmiddellijk op dat er wat gaande is en een militair die er niet echt gezond meer uitziet geeft kennelijk al een signaal aan wat hen daar verder te wachten staat. Ze hoeven echt niet lang te wachten totdat ze door een bruidje in sexy witte bruidsoutfit aangevallen worden. En het zijn niet zomaar ‘meisjes’. Het zijn echte zombies geworden dankzij een mislukt experiment van het leger dat kennelijk alleen maar effect had op de vrouwen in dat dorp.
Met deze prent bewijst regisseur Jake West dat niet alleen George A. Romero een geslaagde zombiefilm kan in elkaar knutselen. Weliswaar wordt met deze prent de draak gestoken met alles wat naar zombies ruikt maar toegegeven: hij komt zéér realistisch over want onze zombies van dienst hebben kennelijk hun les goed geleerd en ze bewegen dan ook zeer knap als een zombie zoals we die kennen uit de Romero-films. En dat alleen al verdiend een pluim. Hoe deze kerels zich uit te slag zullen trekken… wel dat verneemt u uiteraard op het einde van de prent.

Extra’s:
Making of…
Bloopers
Weggelaten scènes
Tv-spots
Trailer

Alfons Maes ****

DOGHOUSE
TECHNISCHE FICHE

Regie: Jake West
Scenario: Dan Schaffer
Producer: Mike Loveday
Cinematografie: Ali Asad
Muziek: Richard Wells
Editors: Julian Gilbey, Will Gilbey, Jake West

ARTISTIEKE FICHE

Danny Dyer
Stephen Graham
Noel Clarke
Terry Stone
Christina Cole
e.v.a.

Met dank aan MIA I Meer info:
www.splendidfilm.nl

Liefde, moord en lugubere wraak

Tom Robinson en zijn vrouw Elizabeth geven beide les, en zij probeert verwoed zwanger te geraken. Als Elizabeth een paardritje maakt nabij de Mexicaanse grens is ze ongewild getuige van de levering van een truck illegale jonge vrouwen, en van drie moorden, gepleegd door Jim Dolan en zijn handlangers. Elizabeth laat zich tegen beter win ompraten door de FBI om tegen Dolan te getuigen. De twee worden op een onderduikadres gebracht maar de zaak blijft maar aanslepen. Dolan heeft ogen en oren overal, ook bij de politie. Als Elizabeth even buitengaat om een prediktor te kopen wordt ze prompt met haar wagen opgeblazen. Tom wordt depressief, ziet zijn dode vrouw overal. Hij koopt een revolver en leert schieten. Hij volgt Dolan obsessief maar deze rijdt met een zwarte SUV cadillac die gepantserd is als een tank. Na een confrontatie met Dolan en zijn helpers die hem halfdood achterlaten beseft Tom dat hij Dolan zo niet te pakken kan krijgen. Dan krijgt hij de inspiratie voor een geniaal maar moeilijk uit te voeren wraakplan dat lichamelijk en geestelijk het uiterste van hem zal vergen. Christian Slater is ijzingwekkend als de hypocriete dichterlijke gangster Dolan voor wie een mensenleven minder waard is dan een vingerknip, maar Wes Bentley als Tom is even sterk en levert een bezeten vertolking van een man die door een obsessieve wraak even monsterlijk wordt als deze die hij wil treffen. Een keiharde lugubere thriller, hier en daar wel wat lang uitgesponnen. Gebaseerd op de glijknamige novelle van Stephen King uit 1989. Let op enkele macaber-humoristische one liners en scènes, zoals de tekst op het verkeersbord naar Vegas.

Canada, 2008; speelduur 85 min.
Engels gesproken; Nederlands ondertiteld.
Extra’s:
3 trailers: Gamer, Flashbacks of a fool, The box

Eddy C. Bertin ****

DOLAN'S CADDILAC
TECHNISCHE FICHE:

Regie: Jeff Beesley
Scenario: Richard Dooling, naar verhaal van Stephen King
Producers: Rhonda Baker, Alain Gagnon, Stephen Onda
Cinematografie: Gerald Packer
Editor: Daryl K. Davis
Muziek: James Mark Stewart

ARTISTIEKE FICHE:

Christian Slater
Emmanuelle Vaugier
Wes Bentley
Greg Bryk
Aidan Devine
E.v.a.

Met dank aan MIA I Meer info:
www.dfw.nl

Elf klassieke films, plus een biopic, in één box!

De Duitse actrice Marlène Dietrich werd geboren op 27/12/1901. Ze nam daar zo’n negentien stomme films op. Na haar succes in de film ‘Der Blaue Engel’ bracht regisseur von Sternberg haar naar Hollywood, waar ze voor Paramount Pictures de ene succesfilm na de andere draaide. In 1939 werd ze zelfs Amerikaans staatsburger. In deze box zitten elf van haar films verpakt, aangevuld met een biopic.

Blonde Venus

De cirkelvormige levensloop van een vrouw.

Uit 1932 stamt deze eerste zwartwitfilm van Marlène Dietrich die ik ooit bekeek. Ze speelt de rol van het Duits theatermeisje Helen, dat verliefd wordt op de Amerikaanse student Ned Faraday. Ze trouwen en verhuizen naar New York. Uit hun huwelijk stamt een zoontje. Op een dag ontdekt Ned, die wetenschapper geworden is, dat hij lijdt aan radiumvergifting en dat hij maar acht maanden meer te leven heeft. Dan hoort hij over een Europese arts die hem zou kunnen genezen, maar die behandeling kost algauw $ 1.500. Ze hebben dat geld niet, en Helen besluit werk te gaan zoeken in de variétésector. Zo komt ze in contact met de miljonair Nick Townsend, die hoort van haar problemen, en haar prompt een cheque van $ 300 geeft. Helen vertelt haar man dat dit een voorschot op haar loon is. Met dat geld kan Ned op reis naar Europa. De rest van het geld volgt later. Tijdens Ned’s afwezigheid groeit de relatie tussen Helen en Nick. Wanneer Ned plotseling genezen terugkeert en van zijn vrouw haar verhouding hoort, eist hij dat zijn zoontje bij hem teruggebracht wordt. Helen vlucht samen met haar kind het land door, maar beseft dat ze verkeerd bezig is, en laat het kind terugkeren naar zijn vader. Hij geeft haar de $ 1.500 terug. Helen vertrekt naar Parijs om daar in een revue te spelen. Ze botst daar op Nick Towsend, keert met hem terug naar New York, en besluit met hem te trouwen. Toch zou ze graag haar kind terugzien en bij zo’n confrontatie laaien de oude emoties weer op…
Dietrich vertolkt drie muzikale nummers in de film, waarvan het jazzy ‘Hot Voodoo’ in een nachtclub (waarin ze rondloopt in een gorillapak) het meest memorabel is.
Alhoewel ietwat melodramatisch, toch niet onaardig.
Geen extra’s

Patrick Van de Wiele ***

MARLENEDIETRICH
TECHNISCHE FICHE

Regie: Josef von Sternberg
Scenario: Jules Furthman, S.K. Lauren
Producer: Josef von Sternberg
Muziek: W. Franke Harling, John Leipold, Paul Marquardt, Oscar Potoker
Cinematografie: Bert Glennon
Editor: niet vermeld

ARTISTIEKE FICHE

Marlène Dietrich
Herbert Marshall
Cary Grant
Dickie Moore
Gene Morgan
e.v.a.


Dishonored

Het leven van een spionne.

Marlène Dietrich speelt in deze zwartwit film uit 1931, een jonge weduwe van een militair in Wenen, die door het hoofd van de Inlichtingendienst tijdens WOI geworven wordt om te spioneren voor haar land. Als agente X-27 verleidt en verraadt ze vijandelijke officiers met het grootste gemak. Maar wanneer ze verliefd wordt op de Russische spion Luitennat Kranau, en hem zelfs helpt om te ontsnappen, is haar lot bezegeld. Ze moet voor het vuurpeloton verschijnen.
Dietrich zet hier een coole performance neer, en verkondigd zelfs “I’m not afraid of living or dying”. Het script is echter wat aan de magere kant. Toch is de film het bekijken waard, alleen al om Dietrich’s acteertalent.
Geen extra’s

Patrick Van de Wiele ***

TECHNISCHE FICHE

Regie: Josef von Sternberg
Scenario: Daniel Nathan Rubin, Josef von Sternberg, gebaseerd op zijn verhaal ‘X-27’
Producer: niet vermeld
Muziek: Karl Hajos, Herman Hand
Cinematografie: Lee Garmes
Editor: Josef von Sternberg

ARTISTIEKE FICHE

Marlène Dietrich
Victor McLaglen
Gustav von Seyffertitz
Warner Oland
Lew Cody
e.v.a.


Flame of New Orleans

Kiezen tussen een rijke man en een scheepskapitein.

Nadat twee vissers een trouwkleed drijvend op de Mississippi vinden, wordt de legende van “Claire of New Orleans” geboren. Op de dag van haar trouw in 1840 verdween ze immers en men denkt dat ze zelfmoord pleegde. Dan keren we terug in de tijd en zien dat Claire uit haar thuisland Frankrijk aankomt in New Orleans en er hoopt een rijke man te huwen. Op een avond in de opera valt ze zogezegd flauw om de aandacht te trekken van bankier Charles Giraud. Dat lukt en Giraud valt voor haar. Hij zet een zogezegde overval op in een park, om haar te kunnen redden, maar die mislukt. Kapitein Robert Latour van een rivierboot laat haar koets stoppen en duwt ze zelfs omver. Giraud hoort ervan en daagt Latour uit voor een duel, maar die neemt dat lachend op, en wint dat met gemak. Latour nodigt Claire uit voor een dineetje bij hem aan boord en leent er zelfs geld voor. Maar op het ogenblik dat Claire wil vertrekken staat Giraud aan haar deur met een huwelijksaanzoek. Latour denkt dat Claire ziek is, gaat naar haar huis en hoort van Giraud’s aanzoek. Twee dagen voor de trouw is er een receptie waarop een gast Claire meent te herkennen als Lili uit St. Petersburg. Opnieuw valt Claire, die geen uitweg meer ziet, flauw. Die gast vertelt Giraud dat dit typisch was voor Lili. De volgende dag wil Giraud zijn aanzoek intrekken maar Claire verhult zich als Lili, zogezegd Claire’s nicht, en belooft hem de stad te verlaten. Ze trekt naar een bar waar Latour haar opmerkt en haar zijn liefde voor haar nicht opbiecht. Giraud zet Latour voor een keuze: wanneer zijn met zijn boot wegvaart is hij zijn schulden kwijt. Hij gaat nog eens naar Claire’s huis en beseft dat zij Lili één persoon zijn. Hij overtuigt Giraud ervan om hem te helpen Lili te schaken, en zo belandt zij op de boot. De volgende ochtend moet ze echter trouwen met Giraud, en wat raadt u, ja ze valt opnieuw flauw…
Deze zwartwitprent uit 1941 bevat dus een gecompliceerd complot met Claire en haar alter ego Lili. Maar liefde overwint toch de geldzucht.
Geen extra’s

Patrick Van de Wiele ***

TECHNISCHE FICHE

Regie: René Clair
Scenario: Norman Krasna
Producers: René Clair, Joe Pasternak
Muziek: Frank Skinner
Cinematografie: Rudolph Maté
Editor: Frank Gross

ARTISTIEKE FICHE

Marlène Dietrich
Bruce Cabot
Roland Young
Mischa Auer
Andy Devine
e.v.a.


Follow the Boys

Een parade van sterren.

In de periode 1943/1944 waren er heel wat films die aandacht besteden aan het vermaak van de militairen tijdens WOII. Deze zwartwitprent uit 1944 begint met het verval van de vaudeville in New York, en danser Tony West, die zijn geluk gaat beproeven in Hollywood. Hij danst aan de zijde van actrice Gloria Vance, en weet haar te overtuigen om zijn danspartner te worden. Dat is het begin van een succesvolle samenwerking en zelfs huwelijk. Dan breekt WOII uit, en Tony neemt de taak op zich om via het USO vermaak op poten zetten voor de troepen in binnen- en buitenland. Het verhaal bevat dan ook een reeks optredens met bekende sterren uit die tijd, die zichzelf spelen. Orson Welles als goochelaar met Marlène Dietrich als slachtoffer om in twee gezaagd te worden, zangeres Dinah Shore met twee songs, zangeres Jeanette MacDonald ook met twee songs, verschillende songs van The Andrew Sisters, een act van komiek W.C. Fields, Sophie Tucker, pianist Arthur Rubinstein, de Spaanse danseres Carmen Amaya, de Delta Rhythm Boys, enz. Gloria raakt zwanger, maar Tony heeft geen tijd, en het paar drijft uiteen.
Een film die absoluut aan te raden is omwille van de talrijke optredens, en het happy-end.
Geen extra’s

Patrick Van de Wiele ***1/2

TECHNISCHE FICHE

Regie: A. Edward Sutherland
Scenario: Lou Breslow, Gertrude Purcell
Producer: Charles K. Feldman
Muziek: Leigh Harline, Frank Skinner, Oliver Wallace
Cinematografie: David Abel
Editor: Fred R. Feitshans Jr.

ARTISTIEKE FICHE

George Raft
Vera Zorina
Jeanette MacDonald
Orson Welles
Marlène Dietrich
e.v.a.


Golden Earrings

Het geheim van de gaatjes in de oren.

De Britse officier Ralph Denistoun heeft in zijn oren gaatjes, en de Amerikaanse journalist Quentin Reynolds wil het geheim daarvan kennen. Tijdens een vlucht naar Parijs vertelt Denistoun hem zijn verhaal. Voor WOII waren hij en zijn vriend Richard gevangenen van de Nazi’s. Ze waren op zoek naar de formule van professor Krosigk, om gas te fabriceren voor de Nazi’s. Ze konden echter ontsnappen en kozen om elk apart te vluchten. Denistoun belandde bij de zigeunerin Lydia, die hem verleidde, verkleedde en een nieuwe identiteit gaf. Ze zag in hem een beloofde geliefde en gaf hem zelfs gouden oorringen om voor een echte zigeuner door te gaan. Maar hij moest eerst zigeunerleider Zoltan bevechten om aanvaard te worden. Daarna ontmoette hij Richard weer, maar die werd door de Nazi’s vermoord. Denistoun kon echter Krosigk bereiken.
Alhoewel Dietrich in deze zwartwitfilm uit 1947 geen glamour rol speelt, en onder een dikke laag make-up verscholen zit, steelt ze toch de show. Over de wreedheden die de Nazi’s de zigeuners aandeden wordt hier echter met geen woord gerept. Ik vond het toch niet slecht.
Geen extra’s

Patrick Van de Wiele ***1/2

TECHNISCHE FICHE

Regie: Mitchell Leisen
Scenario: Frank Butler, Helen Deutsch, Abraham Polonsky, gebaseerd op de roman van Yolanda Foldes
Producer: Harry Tugend
Muziek: Victor Young
Cinematografie: Daniel L. Fapp
Editor: Alma Macrorie


ARTISTIEKE FICHE

Ray Milland
Marlène Dietrich
Muvyn Vye
Bruce Lester
Dennis Hoey
e.v.a.


Morocco

Een rijke man of een legionair?

Per boot komt vaudeville artieste Amy Jolly aan in Marokko. Tom Brown zit daar in het Vreemdelingenlegioen. Jolly wordt onmiddellijk aanbeden door een steenrijke Fransman, maar ziet legionair Brown wel zitten. Ze speelt een spelletje met hem, maar wordt echter verliefd. Tot Brown twee Marokkanen doodt, en aldus zijn aanwezigheid bij Jolly en de vrouw van zijn kapitein moet opbiechten. Hij word gestraft en naar het front in de Sahara gestuurd. Wanneer zijn regiment na een tijdje terugkeert, blijkt hij ginder gebleven te zijn. Ondertussen is Jolly ingegaan op het huwelijksaanzoek van de rijke Fransman, maar toch wil ze haar legionair opzoeken. Ze windt haar toekomstige zo om haar vinger dat hij er met haar naartoe rijdt. En daar staat Jolly voor de keuze: rijk of legionair?
In haar tweede collaboratie met regisseur von Sternberg, want de eerste was ‘Der Blaue Engel’, is Dietrich in deze zwartwitfilm uit 1930 een sensuele cabaretière. Dit was meteen haar eerste Amerikaanse prent. De plot is puur melodramatisch, maar hielp de studio tijdens de Grote Depressie om het hoofd boven water te houden.
Geen extra’s

Patrick Van de Wiele ***

TECHNISCHE FICHE

Regie: Josef von Sternberg
Scenario: Jules Furthman, gebaseerd op het toneelstuk ‘Amy Jolly’ van Benno Vigny
Producer: Hector Turnbull
Muziek: Karl Hajos
Cinematografie: Lee Garmes, Lucien Ballard
Editor: Sam Winston


ARTISTIEKE FICHE

Gary Cooper
Marlène Dietrich
Adolphe Menjou
Ulrich Haupt
Eve Southern
e.v.a.


Pittsburgh

Kolen en staal gaan boven het vrouwtje.

Pittsburgh Markham en zijn vriend Cash Evans zijn twee mijnwerkers die op een avondje gaan stappen. Pittsburgh lapt er zijn vriend bij om gaan te boksen tegen een bokser, en zo geld te verdienen. Hij wint het gevecht nog ook. Ze ontmoeten de zogezegde gravin Josie “Hunky’ Winters , die echter nep blijkt te zijn, en de dochter van een ex-mijnwerker. Pittsburgh wordt verliefd op haar, en zij moedigt hem aan om het hogerop te zoeken. Hij en zijn vriend nemen ontslag, gaan aankloppen bij een staalmagnaat om kolen en cokes te leveren, vervalsen een bestelling en zo lukt het hen om hun eigen bedrijf op te zetten. Pittsburgh gaat zelfs verder en huwt met de dochter van de staalmagnaat, die hem prompt vice-voorzitter maakt. Maar Pittsburgh gaat niets uit de weg en laat zich tot voorzitter stemmen. Hij wordt arrogant en ontziet zelfs zijn vrouw niet. Tegelijk wil hij Josie terug, maar die wijst hem af, en begint een relatie met Cash. Cash breekt met Pittsburgh omwille van zijn arrogantie, verlaat het bedrijf, en begint zijn eigen zaak. Van dan af gaat het steeds slechter met Pittsburgh, die alles verliest, en noodgedwongen incognito gaat werken bij het bedrijf van Cash. Ondertussen is WOII uitgebroken, en alle fabrieken draaien op volle toeren. Pittsburgh ontpopt zich tot een noeste werker, en Cash wil hem promoveren. Op dat moment komt zijn echte identiteit aan het licht…
Het is John Wayne die hier de show steelt. Dietrich begon in de realiteit met hem zelfs een relatie. Het is een erg patriottische zwartwitfilm uit 1942, waarvoor Dietrich in Duitsland als een verraadster bekeken werd. De prent valt best mee.
Geen extra’s

Patrick Van de Wiele ***1/2

TECHNISCHE FICHE

Regie: Lewis Seiler
Scenario: Tom Reed, Kenneth Gamet, gebaseerd op verhaal van Tom Reed en George Owen
Producer: Charles K. Feldman
Muziek: Hans J. Salter, Frank Skinner
Cinematografie: Robert De Grasse
Editor: Paul Landres


ARTISTIEKE FICHE

Marlène Dietrich
Randolph Scott
John Wayne
Frank Craven
Louise Allbritton
e.v.a.


Scarlett Empress

Het levensverhaal van Katherina De Grote.

De jonge prinses Sophia Frederica wordt vanuit haar thuisland Pruisen geconvoceerd aan het hof van tsarina Elisabeth in Rusland. Ze moet huwen met haar zoon, groothertog Peter, die meteen de troonopvolger is. Graaf Alexei escorteert haar, en vertelt haar dat de groothertog nog mooier is dan hijzelf. Wanneer Sophia aan het hof komt, verandert de tsarina Sophia’s naam is Katherina. Daarna wordt ze voorgesteld aan Peter, die in plaats van er leuk uitziend, eerder een loslopende gek is. Hij is totaal niet geïnteresseerd in Katherina, en verkiest zijn huidige vriendin. Katherina wil niet met Peter slapen, maar het huwelijk gaat toch door. Daarna heeft ze talloze affairetjes en begint te flirten met het leger, dat ze achter haar kar spant. Ondertussen sterft de tsarina en Peter wordt keizer. Hij wil Katherina laten vermoorden en met zijn vriendin huwen. Maar Katherina heeft haar eigen plan al klaar en wil tsarina worden…
Deze zesde zwartwitfilm uit 1934, die Dietrich met regisseur von Sternberg draaide, is één van de beste uit het rijtje. Hij toont de moeilijkheden van een vrouw in het 18
de eeuwse Rusland om zich stand te houden in een wereld gedirigeerd door mannen. Daarbij gebruikt ze uiteraard haar seksualiteit als ultieme wapen. Je ziet in de prent ook groteske uitgesneden figuren die muren en trappen versieren, en enorme deuren die men bijna niet kan openen. Marlène steelt uiteraard de show. Aanbevolen!
Geen extra’s

Patrick Van de Wiele ***1/2

TECHNISCHE FICHE

Regie: Josef von Sternberg
Scenario: Josef von Sternberg, Manuel Komroff, gebaseerd op het dagboek van Katherina II
Producer: Josef von Sternberg
Muziek: John Leipold & W. Frank Harling
Cinematografie: Bert Glennon
Editor: Josef von Sternberg, Sam Winston


ARTISTIEKE FICHE

Marlène Dietrich
John Lodge
Sam Jaffe
Louise Dresser
C. Aubrey Smith
e.v.a.


Seven Sinners

Vertier op de eilanden.

Cabaretzangeres Bijou Blanche wordt van het ene eiland in de Stille Zuidzee na het andere afgeschopt omdat ze relletjes veroorzaakt. Haar optredens in cafés veroorzaken vechtpartijen, met als gevolg dat de hele boek kort en klein geslagen wordt. Ze wordt daarbij vergezeld van ex-matroos Edward Patrick “Little Ned” Finnegan en van goochelaar/dief Sasha Mencken. Ze ontmoet in het Seven Sinners café de marine luitenant Dan Brent en voelt zich tot hem aangetrokken. Hij nodigt haar uit om op zijn schip te komen zingen, maar dat is tegen de zin van zijn commandant. Brent gaat zelfs zover dat hij met haar wil trouwen, en zijn marinecarrière wil opgeven voor haar. Maar er is een kaper op de kust in de gedaante van Antro, die daarbij een hele meute vriendjes op Brent loslaat. Uiteraard krijgt hij hulp van de marine, maar opnieuw wordt hij voor de keuze gesteld: zijn carrière of Bijou. Zij beseft uiteindelijk dat het beter is dat ze uit zijn leven verdwijnt..
De romantische zwartwitkomedie uit 1940 toont Dietrich weerom als zangeres en mannenverleidster. Het is een ontspannende prent, die echter niet bijblijft. De film werd later nog opnieuw gedraaid als ‘South Sea Sinner’.
Geen extra’s

Patrick Van de Wiele ***

TECHNISCHE FICHE

Regie: Tay Garnett
Scenario: John Meehan, Harry Tugend, gebaseerd op een verhaal van Ladislas Fodor en Laslo Vadnai
Producer: Joe Pasternak
Muziek: Hans J. Salter, Frank Skinner
Cinematografie: Rudolph Maté
Editor: Ted J. Kent


ARTISTIEKE FICHE

Marlène Dietrich
John Wayne
Albert Dekker
Broderick Crawford
Anna Lee
e.v.a.


The Devil is a Woman

Een femme fatale.

In het Spanje van de negentiende eeuw bezoekt de republikein Antonio vermond het carnaval. Hij ziet er een mooie vrouw, die hij probeert te volgen, maar ze laat hem voor een gesloten hek staan. In een bar ontmoet hij daarna zijn vriend Don Pasqual, een ex-militair. Hij vertelt hem over deze mysterieuze mooie vrouw, maar Don Pasqual waarschuwt hem, en doet hem in flashbacks zijn desastreuze relatie met deze mysterieuze vrouw uit de doeken. Concha blijkt een gespleten vrouw te zijn, die mannen rond haar vinger windt. Maar toch laat Don Pasqual zich foppen en spendeert een klein fortuin aan haar en aan haar moeder. Het schandaal dat er op volgde heeft hem zelfs doen uit het leger stappen. Wat Don Pasqual echter niet weet, is dat Antonio in het geheim al een afspraakje met Concha heeft. Diezelfde avond, wanneer Concha in de armen van Antonio ligt, klopt Don Pasqual toch weer bij haar aan. Hij ziet de geliefden en daagt Antonio uit voor een duel op leven en dood.
Dit is de laatste film die Dietrich met von Sternberg opnam. Deze zwartwitfilm uit 1935 centreert zich op de duivelse Concha, die op het randje af van decadent is. Ze bespeelt de mannen alsof het poppen waren. Maar de critici kraakten de prent af. Middelmatig.
Geen extra’s

Patrick Van de Wiele ***

TECHNISCHE FICHE

Regie: Josef von Sternberg
Scenario: John Dos Passos, S.K. Winston, gebaseerd op de roman ‘La femme et le pantin’ van Pierre Louys
Producer: Josef von Sternberg
Muziek: John Leipold, Heinz Roemheld
Cinematografie: Josef von Sternberg, Lucien Ballard
Editor: Sam Winston


ARTISTIEKE FICHE

Marlène Dietrich
Lionel Atwill
Edward Everett Horton
Alison Skipworth
Cesar Romero
e.v.a.


The Song of Songs

Van boerenmeid tot model.

Lily is een eenvoudig Duits boerenmeisje, wiens vader overlijdt. Na zijn begrafenis vertrekt ze naar Berlijn om daar bij haar tante te gaan inwonen. Die tante runt een boekenwinkeltje, en Lily moet helpen. De eerste dag al komt haar overbuur, de beeldhouwer Richard, in de winkel rondneuzen. Hij heeft geen inspiratie, maar wanneer hij Lily ontdekt ziet hij in haar het perfecte model. Hij probeert haar te overhalen om voor hem te poseren, maar zij weigert. Diezelfde avond sluipt ze toch naar de overkant en laat zich overhalen om naakt te poseren voor een beeld, dat de naam “The Song of Songs” (het Hooglied) krijgt. Dat gebeurt avond na avond, en de twee vallen voor elkaar. Wanneer Lily echter van trouwen en kinderen spreekt trekt Richard zich terug. Zijn vriend, de oudere militair Baron Von Merzbach, wil haar echter voor zichzelf. Lily verhuist naar het landgoed van de baron, huwt met hem, maar is ongelukkig. Tot de baron op een avond Richard uitnodigt voor een etentje. De oude emoties laaien weer op… Lily heeft ondertussen een affaire met een landmeter, en vlucht daarna weg van de baron uit schrik voor vergelding. Ze komt terecht in het uitgaansleven, en ontmoet daar op een avond Richard weer.
Voor het draaien van deze zwartwitfim uit 1933 brak Marlène met regisseur von Sternberg. Ze doet hier haar best om een naïeve jongedame te spelen, die daarna uit liefdesverdriet en om een betere positie te hebben huwt met een man waarvan ze niet houdt. Een melodrama dus, dat niet onaardig overkomt.
Geen extra’s

Patrick Van de Wiele ***

TECHNISCHE FICHE

Regie: Rouben Mamoulian
Scenario: Leo Birinski, Samuel Hoffenstein, gebaseerd op het gelijknamige toneelstuk van Edward Sheldon (1914), en op de roman ‘Das Hohelied’ van Hermann Sudermann (1908)
Producer:
Muziek: Karl Hajos, Herman Hand, Bernhard Kaun, Milan Roder
Cinematografie: Victor Milner
Editor:


ARTISTIEKE FICHE

Marlène Dietrich
Brian Aherne
Lionel Atwill
Alison Skipworth
Hardie Albright
e.v.a.


Marlene

De biopic over haar leven.

We volgen het levensverhaal van de actrice, die we nu na al de voorgaande films, al wat beter kennen. Deze kleurfilm uit 2000 toont haar als beginnende actrice, gehuwd met Rudi Strieber, en moeder van een dochtertje. Tevens woont ze Russische Tami in als kindermeisje. Marlene doet in 1930 in Berlijn audities voor de nieuwe film ‘Der Blaue Engel’ met regisseur von Sternberg, en krijgt de rol. Ze moet een hoer spelen, die zingt in een cabaret. Door die film werd ze beroemd in haar geboorteland, en von Sternberg haalde haar over om met hem een film te draaien in Hollywood. Daarvoor moet ze haar gezin achterlaten, maar zij en haar echtgenoot nemen het niet zo nauw met de huwelijkstrouw. Dietrich laat tevens haar grote liefde, de militair Carl, achter. In Hollywood breekt ze daar als ster met de film ‘Morocco’ en keert terug naar Berlijn. Ondertussen heeft ze wel al een contract met von Sternberg getekend voor nog vier films. Ze overhaalt haar echtgenoot om het gezin te herenigen in Hollywood, maar blijft tegelijkertijd avontuurtjes hebben met andere acteurs, regisseur von Sternberg, en militair Carl. Ja, Dietrich wordt hier van alle kanten in beeld gebracht, zodat je een niet zo fraai beeld krijgt van haar misbruik van drank en pillen, en seks. Zelfs haar echtgenoot maakt het kindermeisje verschillende malen zwanger. Maar blijkbaar zijn al deze zaken niet erg genoeg om lang blijven bij stil te staan. De film gaat gewoon verder, en actrice Katja Flint kwijt zich bijzonder goed van haar taak. Het beeld dat we van Dietrich opgehangen krijgen steekt dan ook fel af tegenover de diva uit haar films.
Het bekijken waard.

Extra’s
Biografieën
Fotogalerij

Patrick Van de Wiele ***1/2

TECHNISCHE FICHE

Regie: Joseph Vilsmaier
Scenario: Christian Pfannenschmidt
Producers: Jutta Lieck, Katharina M. Trebitsch
Muziek: Harald Kloser, Thomas Wanker
Cinematografie: Joseph Vilsmaier
Editor: Barbara Hennings


ARTISTIEKE FICHE

Katja Flint
Herbert Knaup
Heino Ferch
Hans Werner Meyer
Christiane Paul
e.v.a.

Met dank aan Indies I Meer info:
www.indies.nl

Onbekend virus verandert kleine kinderen in moordenaars

De zusjes Elaine en Chloe willen oudejaarsavond vieren in een afgelegen huis in de bossen, uiteraard samen met hun echtgenoten en hun vijf kinderen samen, waaronder de rebelse pubermeid Casey. Het begint traagjes als een traditionele familiefilm met de te verwachten uitbarstingen bij familie-reunies, dit alles in een heel fraai gefilmd winters kader vol sneeuw, waarbij later de rode bloedspatten nog beter uitkomen. Het feestje wordt een ramp die de volwassenen proberen in te tomen. Een mysterieus virus infecteert de kleine kinderen, ze worden nukkig, beginnen dan de volwassenen te manipuleren en gaan uiteindelijk over tot moord en doodslag. Het duurt een poosje voor de volwassenen beseffen dat er echt iets ernstigs aan de gang is, maar na de eerste dode komen ze vlug tot bezinning. Dan is het natuurlijk te laat. Casey is de enige die het vlugger doorheeft, maar niemand gelooft haar, al is zij de enige die echt kordaat probeert in te grijpen. Sinds ‘The Bad Seed’ zijn er al tientallen of zelfs honderden films gemaakt over moorddadige kinderen, en veel nieuws heeft deze film dan ook niet te bieden. Een mooi gefilmd verhaal met heel degelijke vertolkingen, best spannend maar als griezelfilm wat aan de sobere kant. Geen extreme bloederige horror, dat hoeft ook niet, maar de logica laat het afweten. Een virus dat kinderen verandert in moordenaars? Waarom? Hoe? Een verklaring is ver zoek, het gebeurt gewoon, en de fantasmagorische eindbeelden kan je al voorspellen. Best te bekijken maar met enige interne logica, het blijven toch kinderen en geen supermonsters, of zelfs maar een min of meer plausibele verklaring voor wat gebeurt ware het een veel sterkere film geweest terwijl ik nu de nasmaak heb van de zoveelste zombiefilm die mij niet echt kon overtuigen. O ja, de Britse DVD versie heeft wel 8 extra’s, waarvan hier niks te bespeuren.
USA 2008, DVD 2009; speelduur 80 min 51 sec
Engels gesproken; Nederlands ondertiteld.
Extra’s:
Trailers van de film en 3 andere

Eddy C. Bertin ***

CHILDREN
TECHNISCHE FICHE:

Regie: Tom Shankland
Scenario: Tom Shankland naar verhaal van Paul Andrew Williams
Producers: Allan Niblo, James Richardson
Cinematografie: Vanu Segal
Editor: Tim Murrell
Muziek: Stephen Hilton

ARTISTIEKE FICHE:

Stephen Campbell Moore
Hannah Tointon
Eva Birhistle
Jeremy Sheffield
Rachel Shelley
E.v.a.

Met dank aan Indies I Meer info:
www.indies.nl

When you cross the line there’s no going back.

Deze film begint niet prettig, namelijk met een man die door een gemaskerde man verschillende kogels in zijn lichaam gejaagd wordt. De actie verspringt dan tien jaar in het verleden om het verhaal te vertellen.
Tijdens de jaren tachtig was Noord-Ierland het strijdtoneel van een burgeroorlog. Martin McGartland is een katholiek die leeft tussen het geweld tussen het IRA (Irish Republican Army), het RUC (Royal Ulster Constabulary) en het Britse leger. Martin wordt gerekruteerd door het IRA en klimt omhoog tot de hoogste rangen van deze revolutionaire beweging. Hij wordt opgemerkt door de Britse politie, die hem voorstelt om voor hen te spioneren. Martin gaat daarop in en helpt zo talloze bomaanslagen te voorkomen, door ze tijdig door te geven. Hij leeft echter steeds met de dreiging van ontmaskerd te worden. Zo kon hij zo’n vijftig mensen redden, totdat hij aan de kaak gesteld werd.
Deze prent is gebaseerd op een waargebeurd verhaal, maar het is eerder een gewelddadige film. De jarenlange spanningen en geweldplegingen maken er geen opgewekte film van. En dat allemaal omwille van de vrijmaking van Noord-Ierland van Groot-Brittannië. Ofwel katholieken tegen protestanten.
Extra’s
Trailers

Patrick Van de Wiele ***

FiftyDead
TECHNISCHE FICHE

Regie: Kari Skogland
Scenario: Kari Skogland, gebaseerd op het boek van Nicholas Davies & Martin McGartland
Producers: Stephen Hegyes, Peter La Terriere, Kari Skogland, Shawn Williamson
Muziek: Ben Mink
Cinematografie: Jonathan Freeman
Editor: Jim Munro

ARTISTIEKE FICHE

Ben Kingsley
Jim Sturgess
Kevin Zegers
Natalie Press
Rose McGowan
e.v.a.

Met dank aan Indies I Meer info:
www.indies.nl

Akeliger bezeten huis dan Amityville en Poltergeist

Met de sfeervolle lugubere begingeneriek met sepiafoto’s van doden en wat bloederig snijwerk in een begrafenisonderneming komen wel al dadelijk in de gepaste sfeer. Sara en Peter, net afgekickt van de drank, hebben drie kinderen, waaronder de puber Matt die kanker heeft en regelmatig naar het hospitaal moet voor een experimenteel programma dat hem misschien kan helpen. Teneinde dichter bij het hospitaal te zijn huren ze een groot huis in Goatswood, Connecticut, waar ze intrekken met de andere kinderen Mary en Billy, en een inwonend ouder nichtje Wendy. Iedereen is enthousiast en Matt kiest de kelderkamer uit als zijn slaapvertrek. Waarom de huur zo laag was komt uit als ze naast Matts kamer een andere ruimte ontdekken vol vreemde instrumenten en foto’s van doden: het was vroeger de begrafenisonderneming van Ramsey Aickman. Nog niks aan de hand daarmee maar Matt begint schimmen te zien in spiegels, dan in zijn kamer. Hij durft niets zeggen want hij was verwittigd dat de behandeling die hij krijgt hallucinaties kan veroorzaken en dan moet ze dadelijk gestopt worden. Als de verschijningen zich uitbreiden tot de andere familieleden beseffen ze dat er meer aan de hand is. Aickman was een bekend occultist in de jaren ’20 en hield séances in het mortuarium, met zijn zoontje Jonah als medium. Tussendoor gebruikte hij ‘zijn’ lijken ook voor bizarre magische experimenten. Een oproeping van ectoplasma liep uit de hand, en iedereen kwam om. Maar de geest van de kleine Jonah is er nog, hij probeert Matt te bereiken en te gebruiken én Jonah is niet alleen in het bezeten huis. Een priester, Nicolas Popescu, probeert te helpen maar er is een sterkere demonische bezetenheid in het huis dan hij dacht. Een sterke en goed geacteerde bovennatuurlijke horrorprent, zoals Amityville ‘gebaseerd op ware feiten’ die hier wel flink verdraaid werden. Het acteerwerk is degelijk, de speciale effecten verzorgd en luguber, onderlijnd door een verzorgde soundtrack, voor een keer gelukkig geen verzameling popsongs. Een hele verzameling extra’s zoals over het gebruik van dodenfoto’s. Hier ook een tweedelige documentaire over de authentieke familie Snedeker en het echte spookhuis, Hallahan Funeral Home in Connecticut, 1987. Zij vroegen eerst hulp aan twee paranormale onderzoekers maar uiteindelijk was het een legertje exorcisten die het huis reinigden, waarna de familie weggedreven werd door de media aandacht. Horrorschrijver Ray Garton schreef destijds ‘In a dark place’, een niet-geauthoriseerd verslag dat hem door de familie niet in dank afgenomen werd.
Canada 2009; 2 DVD set; speelduur film 98 min 35 sec.
Engels gesproken; Nederlands ondertiteld.
Extra’s:
Also or soon available: 3 trailers
Audiocommentaar regisseur, Madsen en Gallner
Deleted scenes met commentaar regisseur
Two dead boys: the making of
The fear is real: reinvestigating the haunting, parts 1 & 2
Anatomy of a haunting
Memento mori: the history of post-mortem photography
Selected spots
Interviews cast & crew
Behind the scenes
Trailers film & 4 andere

Eddy C. Bertin ****

HAUNTINGCONNNCTICUT
TECHNISCHE FICHE:

Regie: Peter Cornwell
Scenario: Adam Simon & Tim Metcalfe
Producers: Paul Brooks, Andrew Trapani, Daniel Farrandis, Wendy Rhoads
Cinematografie: Adam Swica
Editor: Tom Elkins
Muziek: Robert J. Kral

ARTISTIEKE FICHE:

Virginia Madsen
Kyle Gallner
Martin Donovan
Elias Koteas
Amanda Crew
E.v.a.

Met dank aan MIA I Meer info:
www.dfw.nl

Jessica Fletcher gaat weer eens de moordmysteries oplossen.

De fictieve romans van Jessica Fletcher zijn zeer geliefd bij haar fans. Je zou haast kunnen zeggen dat de mysteries haar op de voet volgen. De tv-reeks won dan ook al de Primetime Emmy Award en werd genomineerd voor een Golden Globe. Jessica opereert vanuit haar thuisbasis Cabot Cove, maar reist naar her en der. Ditmaal is het elfde seizoen op dvd uitgekomen, dat in de USA op de buis liep tijdens het seizoen 1994-1995. Het bleef echter moeilijk om met originele scripts voor de dag te komen, en op te boksen tegen andere tv-reeksen. En ja, na het twaalfde seizoen, kwam de reeks aan zijn zwanenzang toe.
Mij doet Jessica Fletcher ergens denken aan de enerverende Columbo, die telkens weerkeerde om lastige vragen te stellen. Maar Jessica doet het zachter en minder onopvallend. Toch vond ik het na een tijdje te repetitief.
Op de zes dvd’s in deze kartonnen box staan tweeëntwintig afleveringen. Ik bekijk ze hierna stuk voor stuk:

‘A Nest of Vipers’
Terwijl ze research doet in een dierentuin in Los Angeles voor een nieuwe roman, wordt er een moord gepleegd. Mark Atwater’s levenloze lichaam wordt gevonden en vertoont slangengif. Tegelijk is er een zwarte mamba, een gifslang ontsnapt. Maar een personeelslid wordt de hoofdverdachte, terwijl Jessica probeert de waarheid te achterhalen.

‘To Kill a Legend’
Cabot Cove maakt zich klaar voor de jaarlijkse historische Joshua Peabody dag. Jessica leest de tekst voor van een tv-documentaire, en brengt een historische muziekdoos mee. Die werkt echter niet omdat er een brief uit 1780 van George Washington in zit. De lokale held wordt daarin een verrader genoemd. Wanneer er ook een dode valt, moet Jessica op zoek naar de dader, maar ze wil tevens de lokale held in ere herstellen.

‘Death in Hawaii’
Jessica gaat met vakantie naar Honolulu. Maar de broer van de hoteleigenaar zit in een verkiezingscampagne, waarin uiteraard vuil spel gespeeld wordt. En ja, er valt een dode.

‘Dear Deadly’
Jessica’s uitgever Harry Mordecai uit San Francisco bemoeit zich met alles. Zijzelf bereidt zich voor om haar boek om te zetten in een feuilletonversie voor een krant. Een columniste ontdekt dat Harry valse informatie in een artikel neerschreef, en wordt in haar arm geschoten. Even later wordt ze dood aangetroffen. En Jessica moet het weer eens oplossen.

‘The Murder Channel’
Jessica zit bij vrienden naar Tv te kijken, en het lijkt een spannend drama te zijn. Maar al gauw komen er vraagtekens en dan rijst het besef dat dit “reality” is. Inderdaad het zijn beelden van een bewakingscamera vanuit het hoofdkwartier van de misdadigers.

‘Fatal Paradise’
Charlie Garrett is in Martinique op zoek naar een verdwenen echtgenote. Hij ontdekt haar, maar wordt bedreigd, en wanneer ze door een sluipmoordenaar neergeschoten wordt, is hij de verdachte. Jessica gelooft echter in zijn onschuld, en helpt hem.

‘Crimson Harvest’
Jessica is in de Sonoma Valley voor een begrafenis. Bij een wijnproducent ziet ze dat een vrouw onder druk komt te staan om de wijngaard te verkopen, en even later is de man die haar onder druk zette, vermoord.

‘Murder by Twos’
In Cabot Cove worden Jessica en een vriend uitgenodigd op een dineetje. Later wordt er iemand geëlektrocuteerd met een zaag in het water, die gestolen zou zijn uit een garage. Iets later valt er nog een tweede dode, bij verhanging. Toch hebben die twee overlijdens iets met mekaar te maken.

‘Murder of the Month Club’
Jessica doet mee aan promotietournee voor haar nieuwste boek. Maar de mensen uit haar entourage vallen ten prooi aan moord, plagiaat en chantage. Toch heeft Jessica een idee hoe alles met mekaar verbonden is.

‘An Egg to Die For’
Een jaar geleden werd de dief van een Fabergé ei in St. Petersburg neergeschoten i.p.v. uitbetaald te worden. In Miami staat Jessica op de boekenbeurs. Samen met een Russische detective gaat ze uiteraard op zoek om dit uit te vissen.

‘The Scent of Murder’
Wanner Seth’s rijke neef uit het zuiden dood aangetroffen wordt, schiet Jessica ter hulp.

‘Death and Denial’
De buste van Nefertiti wordt gestolen en er ontstaat verwarring over het origineel en een kopie. Uiteraard komt Jessica tussenbeide.

‘Murder in High C’
In Genua zou operazangers Andrea Beaumont aangevallen zijn op straat, maar ze mankeert niets. Het zou gaan om en theaterstunt. Toch ontvangt ze een doodsbedreiging, en tijdens een stroomonderbreking geraakt ze gewond. Er wordt iemand doodgeschoten en Jessica komt tussenbeide.

‘Twice Dead’
Dr. Max Franklin, een Nobel prijswinnaar, ensceneert zijn eigen dood. Jessica gaat er naar toe en denkt hem levend gezien te hebben. Iets later wordt hij toch vermoord en nu moet Jessica een onschuldige man redden van de beschuldiging.

‘Film Flam’
Een opkomend acteur hoort een studiobaas uit Hollywood bedreigd worden. Jessica vindt het lijk van een scenarist, blijkbaar een zelfmoord. Maar ze zal bewijzen dat dit wel degelijk moord was.

‘Murder a la Mode’
Jessica is in Parijs voor een boekpromotie en komt in aanraking met een “sweatshop”, d.w.z. waar illegaal kledij wordt gemaakt door onderbetaalde en uitgebuite werknemers. De misdaad tiert hier welig.

‘The Dream Team’
Er is beroering in Cabot Cove over de geplande bouw van een autofabriek langsheen de kust. Jessica’s neef Grady is werknemer bij het bedrijf. En dat compliceert de zaak alleen maar.

‘School for Murder’
Er zijn twee rivaliserende scholen in Cabot Cove, en op één ervan geeft Jessica een lezing. Er zijn de gebruikelijke pesterijen tussen de twee scholen, maar wanneer die te groot worden, moet Jessica in actie komen.

‘Another Killing in Cork’
Jessica is met vakantie in Ierland, maar de eigenaar van het hotel waar ze verblijft wordt onder druk gezet om zijn land te verkopen. Er valt uiteraard een dode, maar Jessica weet daar raad mee.

‘Game, Set, Murder’
De jonge tennisster Louise Henderson raakt moeilijk over de dood van haar moeder. Zij krijgt regelmatig therapie, maar haar dominante vader dwingt haar toch te spelen. En ja, wat dacht u, er valt een lijk.

‘Big Easy Murder’
Voor de vierde maal in drie maanden wordt een man met een machete in New Orleans vermoord. Er werd een voodoo talisman op het lijk achtergelaten. Jessica reist er naar toe om research te doen, en raakt erbij betrokken.

‘Home Care’
Jessica’s beste vriendin Maggie is ziek. Er komt zich een nieuwe privé verpleegster in Cabot Cove vestigen en ze verpleegt ook Maggie. Maar die verpleegster heeft al heel wat oudere mensen gehad als patiënten, die daarna overlijden. En ja, Maggie sterft ook.
Geen extra’s

Patrick Van de Wiele ***1/2

MURDERSHEWROTE
TECHNISCHE FICHE

Regie: Anthony Pullen Shaw, Walter Grauman, e.a.
Scenario’s: Peter S. Fischer, William Link, Richard Levinson, e.a.
Producers: Mark A. Burley, Bruce Lansbury, Tom Sawyer, e.a.
Muziek: Jeff Sturges, Bruce Babcock, Steve Dorff
Cinematografie: Ron Vargas
Editors: Ellen Ring Jacobson, Bill Turro, e.a.

ARTISTIEKE FICHE

Angela Lansbury
William Windom
Ron Masak
Louis Herthum
Michael Horton
e.v.a.

Met dank aan Tinseltown I Meer info:
www.universalpictures.be

What she hides may cost her everything she loves.

Claudia heeft een mooie toekomst, maar een moeilijk verleden. Ze studeert aan de universiteit om lerares te worden, heeft een leuke vriend Drew, en is bovendien inwonend als “nanny” bij de familie Tyrrell. Het enige probleem is haar broer Carter. Sinds hun vader overleden is, hebben ze geen andere familie meer, en Carter(s leventje gaat bergaf. Hij raakt op feestjes in contact met drugs, en Claudia moet hem meer dan eens op borgtocht uit de gevangenis halen. Toch verdedigt ze hem, en leent hem zelfs geld. Maar wanneer Carter een pak drugs verliest, moet hij verschillende duizenden dollars ophoesten aan een drugsdealer. Hij gaat zijn zus om dat geld vragen, maar deze keer weigert ze resoluut. Carter loopt kwaad weg, en roept dat hij haar nooit meer wil zien. De dag daarop wordt het huis van de Tyrrells overvallen door een gemaskerde man, die het geld en de juwelen meeneemt. Onderwijl schiet hij ook nog grootvader Kurt neer. Wanneer de politie Claudia ondervraagt of er vreemde personen aan de deur geweest zijn, doet ze alsof ze van niets weet. Maar wanneer grootvader Kurt sterft in het hospitaal, wordt het een moordzaak, en Claudia begint te twijfelen of de dader Carter niet was. Carter houdt zijn onschuld vol, zodat Claudia de dader in eigen kring moet gaan zoeken…
Dit is zeker geen “A” film, eerder op het niveau van een tv-film, maar toch best genietbaar. Garant voor anderhalf uur ontspanning, waar je niet al teveel hoeft bij na te denken.
Extra’s
Trailers

Patrick Van de Wiele •••

ANANNY'SSECRET
TECHNISCHE FICHE

Regie: Douglas Jackson
Scenario: Christine Conradt
Producers: Neil Bregman, Stefan Wodoslawsky
Muziek: Joseph Conlan
Cinematografie: Bert Tougas
Editor: Ion Webster


ARTISTIEKE FICHE

Haylie Duff
Jessica Steen
Eric Johnson
Dillon Casey
Jon McLaren
e.v.a.

Met dank aan Indies I Meer info:
www.indies.nl


Welkom in de hel, duizend meter onder de grond

In de woestijn van Shabaka, ergens in Irak of Afghanistan, dat wordt nooit verduidelijkt, wordt een commando soldaten gedropt onder leiding van oorlogsveteraan Mack (Cuba Gooding Jr.). De ware baas is dr. Cardell, dochter van de geleerde Lee Wesley die verdwenen is. Het is de missie van het commando om hem terug te vinden in een oude tempel waar hij en zijn team opgravingen deden en iets ontdekten dat een gevaar voor de mensheid betekent. Cardell is feitelijk de enige die de ware aard van hun missie kent, de anderen moeten blindelings gehoorzamen. Via een oude lift dalen ze duizend meter diep naar beneden naar de tempel en komen letterlijk in de hel terecht. Overal vinden ze doden. Ieder van het commando heeft zijn eigen trauma’s en ze beginnen hallucinaties te krijgen. Dan komen de ondoden: enkele eens katholieke priesters die besmet zijn door een afgrijselijke ziekte die ze met bloed spuwen overdragen. De priesters zijn als bezeten door een immens kwaad en kunnen niet gedood worden door kogels. De commando’s vallen al vlug als vliegen en gaan elkaar te lijf als ze ook besmet geraken. Als dr. Wesley opduikt komen ze te weten dat ze in de tombe zijn van een Nefilim, een van de gevallen engelen die hier, zoals zijn soortgenoten in andere tempels verspreid onder de aarde, opgesloten werd door God, maar wiens kwaad onsterfelijk is. Als dat kwaad vrijkomt zal het de wereld overnemen. Een spannende combinatie van oorlogsfilm, actiethriller en regelrechte bloederige en slijmerige horror. Het verhaal is niet altijd even logisch maar je hebt toch de tijd niet om daar lang stil bij te staan. Al wordt wel de nodige aandacht besteedt aan de psychologie van de personages en aan de religieuze dilemma’s die aangekaart worden. Vlot te bekijken.
USA 2008; DVD 2009; speelduur 86 min 25 sec.
Engels en Duits gesproken; Nederlands en Duits ondertiteld.
Extra’s:
Outtakes (bloopers)
Alternatieve scènes
Audiocommentaar van regisseur en Cuba Gooding
8 horror en thriller trailers

Eddy C. Bertin •••

DEVILSTOMB
TECHNISCHE FICHE:

Regie: Jason Connery
Scenario: Keith Kjornes
Producers: Sid, Jon en Bill Sheiberg; Steve B. Harris
Cinematografie: Thomas Callaway
Editor: Chris Conlee
Muziek: Bill Brown, Bill Sheiberg, Steve B. Harris

ARTISTIEKE FICHE:

Cuba Gooding Jr.
Ron Perlman
Taryn Manning
Henry Rollins
Zack Ward
E.v.a.

Met dank aan MIA I Meer info:
www.splendid-film.nl



One army. One king. One legend.

We hebben over de jaren heen al historische epossen gezien over Griekenland, de Romeinen, Egypte, en zelfs China. Maar Thailand, daar wisten we weinig over. Maar in 2007 realiseerde Chatrichalerm Yukol de duurste film ooit in zijn land gedraaid, en het merendeel van het geld kwam van de koninklijke familie. En ja, in echte Hollywood traditie werden er duizenden figuranten ingezet om dit een massaspektakel te maken. Maar waarover gaat het verhaal?
De volwassen prins Naresuan keert terug naar zijn geboortestad. Maar de troon van het koninkrijk Ayudhya wordt belaagd door rivalen die Naresuan van de troon willen stoten. Hij wordt dan ook op de proef gesteld en kan zijn kundigheden bewijzen door de naburige Shan staat te veroveren. Dat levert hem dan weer de vijandigheid van de kroonprins op. En de dingen verergeren nog wanneer de koning sterft. Diens laatste wil was dat Naresuan het koninkrijk overneemt. Met harde hand leidt hij zijn leger tegen dat van koning Nonthabureng, en kan uiteindelijk de aanzet geven tot de onafhankelijkheid van Siam.
Deze prent is enorm van opzet met zijn overweldigende slagveld- en strijdscènes. De regisseur baseerde zich op historische feiten, namelijk op koning Naresuan de Grote, die Siam tussen 1590 en 1605 regeerde.
Maar eigenlijk dient u eerst de bijgevoegde bonus-dvd te bekijken, wat deze bevat de prequel tot deze film. In ‘King Naresuan: De Gijzeling van Birma’ zien we hoe Naresuan als kind als gijzelaar uit Phitsanulok meegevoerd wordt naar Pegu door de koning van Birma, Bayinnaung, om de vazalstaat Ayudhya onder de knoet te houden. Zijn vader koning Thamaracha moet wel toegeven. Naresuan wordt geplaatst bij een Boeddhistische monnik die hem als een wijze vader opvoedde en hem alles leerde. Nadien wordt ook Naresuan’s zuster, prinses Supankulayanee naar Pegu gebracht om als bijzit van de koning te dienen. Maar wanneer de tijd rijpt is vlucht Naresuan, die dan al buitengewone vechttechnieken vertoont, met zijn volgelingen terug naar zijn geboortestad, en werd daar aangesteld als gouverneur.
Indien u houdt van actie en zijn groots opgezette producties, dan zullen deze producties u zeker boeien. Bovendien is een derde deel in de maak, dat eigenlijk moest uitgebracht worden ter ere van de tachtigste verjaardag van de koning van Thailand, maar die datum werd niet gehaald. Beide dvd’s zitten verpakt in een mooie metal casing, en situeren zich in “Amasia” gamma.
Extra’s
De complete prequel ‘King Naresuan: De Gijzeling van Birma’ op een aparte dvd.

Patrick Van de Wiele •••

KINGNARESUAN
TECHNISCHE FICHE

Regie: M.C. Chatrichalerm Yukol
Scenario: M.C. Chatrichalerm Yukol, Sunait Chutintaranond
Producer: Kunakorn Sethi
Muziek: Richard Harvey
Cinematografie: Nuttawut Kittikun
Editors: M.C. Chatrichalerm Yukol, M.R. Pattamanatdaa Yukol


ARTISTIEKE FICHE

Wanchana Sawatdee
Noppachai In-Nam
Intira Jaroenpura
Taksaorn Paksukcharern
Sompob Benjathikul
e.v.a.

Met dank aan MIA I Meer info:
www.splendid-film.nl


Right place, wrong time.

Dr. Rick Marshall is een wetenschapper op zijn retour. Hij heeft een machine uitgevonden waarmee hij zogezegd zou kunnen overspringen naar een parallelle wereld. De enige die hem gelooft is zijn onderzoeksassistente Holly Cantrell. Zij vond een kristal in een onbenullig themapark, dat hen op weg zet om die vindplaats te onderzoeken. Dat blijkt een vervallen plek te zijn, in stand gehouden door overlevingsdeskundige Will Stanton, en na een rondleiding in zijn prullige cadeauwinkel stevenen ze in een kano af op de waterbaan. Daar test Dr. Marshall zijn apparaat en het trio wordt warempel meegezogen in een kosmische vortex. Zo belanden ze in een parallelle wereld zonder dat ze echt voorbereid zijn. Ze hebben geen eten, geen wapens, en weten niet hoe ze zich daar in leven moeten houden. Want in deze primitieve wereld, waar her en der objecten uit onze samenleving te zien zijn, loopt het vol met hongerige dinosaurussen, hagedisachtige wezens, en harige aapmensen.
Dit is de verfilming van een tv-reeks uit de jaren zeventig, maar hier compleet in het doldwaze doorgetrokken. Denk aan dinosauruspis, hagedisseks, en het apparaat van Dr. Marshall dat liedjes uit musicals speelt. Een gestrande hagedisleider vraagt hen om hem te helpen ontsnappen, maar die blijkt ook niet zuiver op de graat te zijn. Kan het nog gekker? Wel, ja, want de harige aapmens weet al gauw de borsten van Holly hangen.
Dit is dan ook een domme prent, die je toch op één of andere manier aan de buis kluistert.
Aan u dus om zelf te beslissen of u er een bezoekje wilt aan brengen!
Extra’s
Deleted scenes
Een dag uit het leven van een grote filmster
Reclame en rondleiding kadowinkel van het Duivelse Ravijn
Filmcommentaar van regisseur Brad Silberling

Patrick Van de Wiele •••

LANDOFTHELOST
TECHNISCHE FICHE

Regie: Brad Silberling
Scenario: Chris Henchy, Dennis McNicholas, gebaseerd op de tv-reeks van Sid & Marty Krofft
Producers: Marty Krofft, Sid Krofft, Jimmy Miller
Muziek: Michael Giacchino
Cinematografie: Dion Beebe
Editor: Peter Teschner


ARTISTIEKE FICHE

Will Ferrell
Anna Friel
Danny McBride
Jorma Taccone
John Boylan
e.v.a.

Met dank aan Tinseltown I Meer info:
www.universalpictures.be


Twee vrienden en een reeks piano’s in leuke familie-anime

De jonge Shukei Amamiya is zoon van een vermaard pianist en voorbestemd om zelf ook een groot pianospeler te worden. Hij verhuisd met zijn moeder (papa is blijkbaar overleden) naar een provinciestadje waar hij zich moet aanpassen aan de schoolmentaliteit, inclusief de pester Hinpira die hem spookverhalen vertelt over een piano in het grote bos. Die piano blijkt echt te bestaan maar alleen Kai Ichinose, rebellerend zoontje van een hoer, kan daarop spelen. De twee kinderen staan een wereld ven mekaar, maar toch ontwikkeld zich een vriendschap. De piano in het bos blijkt origineel het eigendom te zijn van een leraar, Ajino, die zelf niet meer kan spelen en zelfs Shukei weigert als leerling. Shukei wil dat Kai echt professioneel leert spelen, en als Ajino het talent ziet in de jongen adopteert hij hem wat natuurlijk voor de nodige wrijvingen zorgt. Uiteindelijk worden de vrienden ook concurrenten tijdens het Nationaal Piano Concours. Een anime met enkele lichte fantasy invloeden (de piano die enkel actief wordt bij maanlicht, de spoken van Mozart die de gedaantes aannemen van Kais klasgenoten om hem op te jutten) die erg Disney aandoet, alles is positief en leuk en lief, maar het is erg mooi getekend, het verhaal is zo familievriendelijk en sympathiek dat je het toch blijft bekijken. Je leert er ook heel wat bij over klassieke muziek en piano. En als je van klassieke muziek houdt wordt je natuurlijk getrakteerd op heel mooie vertolkingen van Mozart, Chopin en Beethoven door Vladimir Ashkenazy. De generiek vormt een probleem (ik was al blij dat er op het einde een nederlandstalige generiek kwam!): vermeld wordt dat dit een film is van Masaynki Kojima, naar het werk van Makoto Isshiki (Kodansha, wat dat ook betekent), met regie van de animatie door Shigeru Fujita. Voor de technische fiche duiken dan heel andere namen op in de filmgeneriek. Wie er zin in heeft, zoek het zelf maar uit, ik heb er geen idee van. Een vlot te bekijken tekenfilm voor heel de familie, een beetje traag door de vele muzikale intermezzo’s maar die horen er uiteraard bij. Officlële selectie voor Annecy 2008, Best Feature Award Anime 2009.
Japan 2007; DVD 2009; speelduur 96 min 35 sec, en niet 125 min zoals op de hoes.
Japans en Frans gesproken; Nederlandse, Franse en Italiaanse ondertitels.
Geen extra’s

Eddy C. Bertin •••

PIANOFOREST
TECHNISCHE FICHE:

Regie: Mario Klemens
Scenario: Ryuta Horai
Producers: Nas, Mad House
Cinematografie: Rumi Ishiguro
Editor: Yoshihiro Kasahara
Muziek: Keisuke Shinohara

ARTISTIEKE FICHE:

Aya Keto
Ryamosuke Kamiki
Chizuru Ikewaki
Mayuko Fukuda
Atsuko Tanaka
E.v.a.

Met dank aan Film Freaks I Meer info:
www.filmfreaks.nl



Drie junkies op de vlucht voor bende satanisten

Dexter en Royce, twee maffe maar best sympathieke junkies, zijn hun dealer Omar 1700 Can$ schuldig. In ruim opdat hij hun benen niet zou breken of hun duimen afsnijden nemen ze zijn aanbod aan om voor hem te gaan dealen en krijgen een portie hash toegeschoven. Dexter gaat een week weg om af te kicken maar als hij terugkomt heeft Royce samen met hun vriendin Mathilda (die in de film afwisselend Matti, Mattie of Matty genoemd wordt), vertolkt door zangeres Wes Benley, heel de voorraad zelf opgerookt en opgesnoven. Erger: Matti is overleden aan een overdosis. De twee mafkezen besluiten dan maar om haar vlug te begraven in de kelders van een leegstaande drive-in. Daar betrappen ze een groep satanisten die net een jongeman de keel overgesneden hebben om zijn bloed voor duistere rites te gebruiken. De dode Matti kunnen ze ook gebruiken, maar als iets van het bloed in Matti’s mond komt herleeft ze. De drie junkies kunnen ontsnappen, maar krijgen zowel de satanisten achter zich aan als de drugdealer die zijn geld wil met intrest, goed nu voor 8300 Can$. De twee hadden een plan gemaakt met Matti om in te breken in de tijdelijk leegstaande villa van de familie Taylor waar Matti ooit werkte, en waar een kluis staat vol met geld. Dat plan voeren ze nu uit, maar natuurlijk loopt alles in het honderd. Een reeks gekke achtervolgingen en ontmoetingen met bizarre personages, zoals een bende dwergen die gek zijn op middeleeuwse wapens. Hoe gek het ook wordt, alle losse verhaallijnen komen mooi samen op het einde. Een vlot en flitsend gemaakt actiefilmpje met leuke vondsten en geloofwaardig neergezette personages, een vleugje goedkope griezel en veel maffe humor maar finaal blijft het toch handelen over drie mafkezen die niet van de drugs kunnen afblijven. Gemakkelijk te bekijken maar even gemakkelijk te vergeten daarna.
Canada 2006; DVD 2010; speelduur 87 min 10 sec.
Engels gesproken; Nederlands ondertiteld.
Extra’s:
Tour Weirdsville, a strange place to find yourself (Making of)
Go with Satan
Welcome to the Headshop
Knights for hire
Interviews met drie hoofdvertolkers
Trailer

Eddy C. Bertin •••

weirdsville
TECHNISCHE FICHE:

Regie: Allan Moyle
Scenario: Willem Wennekers
Producer: Nicholas D. Tabarrok
Cinematografie: Adam Swika
Editor: Michael Doherty
Muziek: John Rowley

ARTISTIEKE FICHE:

Scott Speedman
Taryn Manning
Wes Bentley
Greg Bryk
Matt Frewer
E.v.a.

Met dank aan Film Freaks I Meer info:
www.filmfreaks.nl



Oftewel beter gekend als ‘La Morte Vivante’.

In de kelders van het kasteel van de Valmonts, dat al geruime tijd niet echt meer bewoond wordt, worden door enkele gore individuen vaten chemisch afval opgeslagen. Tot hun ontsteltenis ontdekken ze daar twee doodskisten. In een ervan ligt het mooie dooie lichaam van Catherine Valmont, de andere kist bevat het lichaam van haar moeder. En wat had je gedacht. Door een stom toeval valt een vat om en de smurrie drupt op het lichaam van Catherine die daarom terug ‘levend’ wordt. Zij heeft blijkbaar grote honger en de twee vatenleveranciers worden gretig tot hoopjes pulp verwerkt.
Ondertussen maken we kennis met een Amerikaans/Frans koppel dat niet goed weet waar ze met hun leven heen willen. Zij maakt graag mooie foto’s van de natuur en op een van haar locaties duikt plots Catherine op maar voor de buitenwereld is zij allang dood. De fotografe vindt het meer aannemelijker dat zij niet dood was maar dat iemand haar steeds voor de buitenwereld had verborgen. Meer moet ik hierover niet vertellen, de rest laat zich rustig raden.
Dat Rollin zo’n films maakte werd niet door iedereen in dank afgenomen gezien de kwaliteit steeds aan een zéér povere kant lag. Ook originaliteit was altijd ver te zoeken. Maar de man had wel oog voor vrouwelijk schoon, een feit dat we hem niet kunnen misgunnen.
Toch zijn z’n films een hebbeding geworden en worden nu meteen geklasseerd onder de noemer ‘cult movies’. Wij noemen het anders…
Extra’s:
Originele bioscooptrailer
Rollin trailershow
Slideshow

Alfons Maes ••

LIVING DEAD GIRL
TECHNISCHE FICHE

Regie: Jean Rollin
Producer: Sam Selsky
Scenario: Jacques Ralf, Jean Rollin
Muziek: Philippe d’ Aram
Editor: Janette Kronegger
Cinematografie: Max Monteillet

ARTISTIEKE FICHE

Marina Pierro
Francoise Blanchard
Mike Marshall
Carina Barone
Fanny Magier
e.v.a.

Met dank aan Film Freaks I Meer info:
www.filmfreaks.nl




Nog een leuke film uit de ouwe glorietijd

Larry Talbot keert naar 18 jaar afwezigheid terug naar het kasteel van zijn vader in Wales. Het wordt een leuke hereniging. Zijn vader is astronoom en er wordt net een onderdeel van zijn nieuwe telescoop geleverd. Larry helpt vaderlief hiermee en test deze ook uit. Zo ziet hij in de verte de mooie Gwen Conliffe en meteen is hij op deze schoonheid verliefd. Het dorp lijkt het wel een harmonieuze eenheid te zijn maar er gaat ook een vreemde legende: het bestaan van een weerwolf. Ook de komst van de jaarlijkse attractie, een stel rondreizende waarzeggers, zorgt voor een macaber toneel. De rest laat zich raden maar in dit soort films, die pakweg 60 of 70 jaar oud zijn, vormt dit geen beletsel.
In deze zwart-wit prent krijgen we meteen een cast om U tegen te zeggen. Hier werden kosten nog moeite gespaard om enkele grootheden te laten aantreden: Bela Lugosi, Claude Rains, Ralph Bellamy, Patric Knowles en Lon Chaney, Jr.. Ieder op zich zet een gedenkwaardige performance neer, ook weer iets dat de dag van vandaag bij de nieuwe blockbusters ver zoek is.
Maar de liefhebbers worden in de watten gelegd want op disc twee krijgen we allerhande leuke extra’s.
Buiten het extra bonus materiaal krijgen we ook nog een documentaire over de mythologie van de weerwolven doorheen de eeuwen.
Let ook goed op de uitstekende muziekband van deze prent en denk daarbij terug aan het jaar 1941, het jaar dat de film gemaakt werd. De scenarist, Curt Siodmak, zal zich later doen opmerken met nog meer spectaculaire prenten, en als schrijver van sf-boeken waaronder ‘Donovan’s Brain’ e.v.a.. Nog leuk om te weten is het feit dat Siodmak van 1970 tot aan zijn dood in het plaatsje Three Rivers, Californië leefde en daar niet ver vandaan lag het dorpje Visalia dat hem blijkbaar inspiratie leverde voor de naam van het dorpje, Visaria, waar het verhaal zich afspeelde.
Kijk ook uit naar de nieuwe ‘The Wolfman’-film die eerstdaags (11/2/2010) in onze bioscopen in roulatie komt. Met Anthony Hopkins als Sir John Talbot.
Extra’s:
Monsters by Moonlight: originele documentaire
Filmcommentaar Tom Weaver
Wolf Man archieven
Bioscooptrailer
The Wolf man: van oude vloek tot moderne mythe
Een zuiver gemoed: het leven en het nalatenschap van Lon Chaney Jr.
De man die de monsters maakte: het leven en de kunst van Jack Pierce

Alfons Maes •••••


The Wolf Man 1941
TECHNISCHE FICHE

Regie: George Waggner
Scenario: Curt Siodmak
Producer: George Waggner
Muziek: Charles Previn, Hans J. Salter, Frank Skinner (alledrie uncredited)
Cinematografie: Joseph A. Valentine
Editing: Ted J. Kent

ARTISTIEKE FICHE:

Claude Rains
Lon Chaney Jr.
Bela Lugosi
Ralph Bellamy
Evelyn Ankers
Patric Knowles
e.v.a.

Met dank aan Tinseltown I Meer info:
www.universalpictures.be


Het origineel…

Henry Frankenstein experimenteert graag met leven en dood en nu wil hij een dood lichaam weer tot leven brengen. Dat komt aan de oren van enkele vrienden die daar geen onheil in zagen totdat het woord ‘mens’ valt. Maar om de experimenteren heeft hij vrij dikwijls nieuwe lichamen, of onderdelen ervan, nodig. Daarom stuur hij op een nacht zijn assistent er op uit want in de nabij gelegen universiteit staan er net twee hersenen op sterk water: een brein van een normaal mens en dat andere behoorde ooit toe aan een crimineel. Hij wordt echter gestoord door een geluid en laat, wat dacht je anders, het goede uit zijn handen donderen en neemt dan maar noodgedwongen dat andere mee. Ook hier kan ik reeds zeggen dat het verdere verloop van dit o zo overbekende verhaal door zowat iedereen op deze aardkloot reeds bekeken werd, was het niet in de bioscoop dan nu wel thuis in een ietwat veiligere omgeving.
Toch is en blijft deze James Whale-film een document dat de tand destijds heeft getrotseerd. Niet omdat het om een goede kwalitatieve sf-film van weleer ging maar alle eer gaat naar de makers van deze prent, inclusief de acteurs. Ik ga er geen getal opkleven op hoeveel remakes hier ooit van gemaakt werden en geen enkele kwam in de buurt van deze kwaliteitsprent. Het is nog steeds een meesterwerk en dankzij de vertolking van Boris Karloff, die met deze prent meteen in de Hollywood schijnwerpers kwam te staan, wist Whale ons met het verhaal van Shelley iets nieuw te bieden.
Extra’s:
Dossiers over Frankenstein
Filmcommentaar met Rudy Behlmer
Archieven van Frankenstein
Boo!
Bioscooptrailer

Alfons Maes •••••

Frankenstein 1931
TECHNISCHE FICHE

Regie: James Whale
Scenario: John L. Balderston, Mary Shelley (verhaal), Peggy Webling, Garrett Fort, Francis Florey, John Russell
Producer: Carl Laemmle Jr.
Muziek: Bernhard Kaun
Cinematografie: Arthur Edeson, Paul Ivano
Editor: Clarence Kolster

ARTISTIEKE FICHE

Boris Karlof
Colin Clive
Mae Clarke
John Boles
Edward Van Sloan
e.v.a.

Met dank aan Tinseltown I Meer info:
www.universalpictures.be