Ik denk niet dat ik lezers van deze rubriek nog moet zeggen wat de saga van de Donkere Toren is: Stephen Kings sublieme saga die een ongelooflijke mix is van spaghetti western, high fantasy, cyberpunk sciencefiction, realistische metafoor, bloederige horror en intellectuele puzzels. King is er zowat zestien jaar mee bezig geweest en het eindresultaat van iets wat begon als een kleinschalig en grappig project met enkele kortverhalen in een tijdschrift werd uiteindelijk een cyclus van zeven enorm volumineuze boeken waarin tenslotte in de finale de auteur zelf een rol begon te spelen.
In deze grafische roman heeft men dus de jonge jaren van Roland de Scherpschutter samengebracht: zijn jeugd en opleiding, zijn relatie tot zijn ouders, de eerste missies, zijn ontmoeting met Susan Delgado. Volgens Ralph Macchio (die de inleiding schreef) komt het gros van de informatie uit ‘Tovenaarsglas’ (boek 4) maar wie de reeks kent weet beter: de jeugd van Roland duikt op in alle boeken, mondjesmaat, maar grotendeels in ‘Een lied voor Susannah’ (boek 6) dat een boek in een boek bevat, en waarmee deze versie ook eindigt. Het bestaat uit 7 hoofdstukken die afzonderlijk in stripvorm verschenen (in de VSA) en hier keurig gebundeld worden in een erg mooie uitgave. Prachtig tekenwerk, schitterende kleurenpaletten, originele structuren en vormgeving. Het verhaal is te volgen (denk ik) voor wie de cyclus niet kent, maar zit wel vol verwijzingen daarnaar die voor de onwetende lezer niet zo duidelijk zijn. Wie de reeks kent zal het zeker uiterst genietbaar vinden, anderen vinden het misschien intrigerend genoeg om de cyclus zelf te lezen. King zelf is creative director, plotting is van Robin Furth, het scenario van Peter David, de tekeningen van Jae Lee en Richard Isanove. King verschaft ook nog een nawoord.
Eddy C. Bertin ♕♕♕♕