MEL HARTMAN: DROOMLOOS

In Mels eersteling ‘De Fantasiejagers’ leerden we al het onderscheid tussen de Ratiowereld (onze realiteit) en de Emowereld (de wereld van onze dromen). Die is een echte afzonderlijke dimensie is waarin zowat alle creaturen zitten uit onze verhalen en mythes. De Fantasiejagers, een selecte groep Emomensen, grijpen in wanneer ongeoorloofde verplaatsingen gebeuren van wezens uit de Emowereld die doordringen in de Ratiowereld, zoals de energievampiers in dat eerste boek. Het Portaal tussen beide werelden werd gesloten maar dadelijk ontdekt iemand het opnieuw. Zo zitten we dus met een aanvankelijk vreemd dualistisch tweede boek in de reeks: alle gebeurtenissen uit het eerste boek zijn gewist uit de geheugens van de hoofdpersonages. Kate De Lille heeft soms vreemde déjà vues en een zwart gat in haar geheugen. Nu maken we hier de eerste (feitelijk de tweede) contacten mee tussen beide werelden, met alle gevolgen van dien. De Emowezens kunnen de kille, gevoelloze materialistische Ratiowereld niet begrijpen, en zij jagen de Ratiomensen schrik aan door hun uiterlijk en ongeremde omgangsnormen. We maken de oprichting mee van de Fantasiejagers en ontdekken hoe iedereen er bij geraakte: de leiders Gehlen en Natasha, de telepaat Codie, de computerfreak Dille, de macho Aqua. Want die zijn al vlug nodig want conflicten (racistische en andere) zijn er al dadelijk. De Ratiomensen ontwikkelen een pil om niet meer te dromen en plots steekt abnormale agressie de kop op. Een normaal gevolg van het droomloze bestaan? Dat ware natuurlijk te eenvoudig. Kate en haar groep gaan op onderzoek naar de oude Egyptische goden die het niet leuk vinden dat ze niet meer aanbeden worden, en die een eigen agenda ontwikkelen.
Vlot leesbaar en luchtig fantasy avontuur (met een vleugje SF door de thematiek) dat wat traag op gang komt maar eenmaal de formaliteiten achter de rug zijn, vlug aan vaart wint. Flink wat humor (de weerwolf minnende hond Ewok van Kate, haar off-screen seks escapades, de contrasten tussen Emos en Ratios, de Aziatische president Hillary Clinton) en actie eenmaal de Fantasiejagers in gang schieten.
Mel Hartman is het pseudoniem van Melissa Van de Putte (1972). Dit is de tweede en op zichzelf best leesbare roman in de reeks ‘De Fantasiejagers’. Ik denk niet dat het de laatste zal zijn.
Eddy C. Bertin ♕♕♕♕