GLENN MEADE: CONSTANTINE, DISCIPEL VAN DE DUIVEL

‘Constantine, Discipel van de duivel’ begint op een kille winterdag, wanneer FBI-agente Kate Moran de volle parkeerplaats van het Greensville Correctional Center binnenrijdt om daar de executie van ene Constantine Gamal, ook bekend als de ‘Discipel van de duivel’, bij te wonen. Al na iets meer dan twee pagina’s krijgen we een flashback naar een dag die ongeveer een jaar voor de terechtstelling plaatsvindt. Kate is al een halfjaar op zoek naar de identiteit van de Discipel van de duivel, die al achtentwintig doden op zijn geweten heeft. De Discipel laat zijn slachtoffers achter in paren, telkens een oudere persoon en een jongere, en is niet alleen in de Verenigde Staten, maar ook in andere landen actief geweest. De speurtocht werd door hem echter nog persoonlijker gemaakt door ook Kates eigen verloofde, David, en diens veertienjarige dochter, Megan, koud te maken.
Kort nadat agente Moran te horen heeft gekregen dat ze ontlast wordt van de zaak, wordt de moordenaar opgepakt. Het blijkt om de man te gaan die sinds kort haar hoofdverdachte is, Constantine Gamal, een psychiater die van oorsprong uit Istanbul afkomstig is. We springen terug naar het heden, waar Constantine voor zijn executie nog even in ware ‘Silence of the Lambs’-stijl nog een vraag-en-antwoordspelletje speelt met Kate… om uiteindelijk op te biechten dat hij niet verantwoordelijk is voor de dood op David en Megan! Tot Kates ontzetting blijkt dat de Discipel wel verantwoordelijk is voor alle andere moorden waarvan hij beticht wordt, maar dat hij elders aan het doden was terwijl dat tweetal van het leven beroofd werd. 
Wanneer de moorden ook na Gamals dood verdergaan, brengt het onderzoek naar de verantwoordelijke Kate naar de catacomben van Parijs en de ondergrondse gewelven van Istanbul, met een spoor van lijken achter zich. De spanning stijgt terwijl de FBI-agente zich afvraagt of ze te maken heeft met een ‘copycat’ of een Constantine die ofwel nooit gestorven is, ofwel verrezen is uit de dood…
Glenn Meade staat vooral bekend om zijn politieke thrillers, maar deze keer jaagt het hoofdpersonage niet op stalinisten of neonazi’s. De ‘prooi’ is nu een seriemoordenaar die mogelijk over bovennatuurlijke krachten bezit. Meade bouwt zijn verhaal goed op en weet de spanning erin te houden, maar toont hier en daar dat hij geen echt begenadigd schrijver is. Zo gebruikt hij soms conversaties tussen verschillende personages om de lezers cruciale informatie door te geven terwijl dat een beetje geforceerd overkomt omdat de protagonisten alles al weten en dit dus beter in de tekst zou verwerkt worden. Ook de Nederlandse vertaling helpt niet altijd door geregeld woorden te gebruiken die verdacht veel lijken op anglicismen en een vaker voorkomend Nederlands woord links te laten liggen. Verder lijkt Meade misschien iets te vastberaden om locaties te gebruiken die hij tijdens een of ander reisje heeft bezocht. Toch weet hij geregeld een snijdende spanning te creëren, bijvoorbeeld wanneer Kate zich in de catacomben van Parijs begeeft, en is zijn verhaal weldoordacht. Een detectiveroman is dit echter niet, want het is bijna onmogelijk om, gebaseerd op alle informatie, op voorhand te voorspellen wat er precies aan de hand is, al blijkt de puzzel uiteindelijk wel goed te passen. ‘Constantine, Discipel van de duivel’ is een onderhoudend, bijwijlen erg spannend boek, dat te kampen heeft met enkele mindere puntjes die ervoor zorgen dat we niet kunnen spreken over een absolute aanrader.
Dirk Vandereyken ♕♕♕