J.K. ROWLING: HARRY POTTER: BOEK 7 - HARRY POTTER EN DE RELIEKEN VAN DE DOOD

Harry Potter keert niet terug naar Zweinstein na het einde van de zomervakantie (in feite komt Zweinstein niet meer echt in beeld hier, dus geen grappige schoolavonturen en zo). Perkamentus heeft hem een quasi onmogelijke opdracht gegeven: vind en vernietig de overgebleven Gruzielementen, de relieken van de dood die de bezitter macht geven over de dood. Maar Harry twijfelt aan zichzelf én aan zijn vrienden, zelfs aan zijn leermeester. Voldemort en zijn volgelingen hebben een angstaanjagend extreem regime opgericht en beginnen aan een etnische zuivering van al wie geen zuivere stamboom heeft. Het ultieme kwaad (tja, de verwijzingen zijn wel duidelijk, zelfs in een fantasy wereld en heel wat van de gebruikte ‘wapens’ zijn maar al te herkenbaar) is in opmars en voor Harry wordt het een ultieme queeste (en een sprong naar volwassenheid) om Voldemort tegen te houden.
De Potter romans zijn telkens volumineuzer en somberder geworden, ook hier sterven mensen en hoewel er nog altijd wat humor inzit is het duidelijk dat Rowling voor de finale van haar reeks opteerde voor het duistere en macabere. Het verloopt soms wat traag maar globaal is er geen gebrek aan actie. Zowel jonge als volwassen lezers zullen best tevreden zijn (denk ik) met deze sterke finale van een erg populaire en erg genietbare reeks. Jammer dat het nu gedaan is… tenzij Rowling binnen enkele jaren toch nog eens terugkeert naar de cyclus, je weet maar nooit.
Eddy C. Bertin ♕♕♕♕