KAREN RUSSELL: HET ASTRONOMISCHE LOGBOEK VOOR ZOMERMISDADEN

Twee zusjes blijven alleen op een alligatorfarm en krijgen te maken met oude rituelen en bezetenheid. Twee broers gaan met een magische bril die spoken van vissen kan zien op een oud botenkerkhof op zoek naar de geest van hun verdronken zusje. Bizarre belevenissen in een slaapkamp voor jongeren met droomproblemen, en een jongen die voorspellende dromen heeft. Enkele jongeren laten zich op sleeptouw nemen en beginnen kleine criminele feiten te doen voor de kick.
Karen Russell wordt blijkbaar beschouwd als een recent literair wonderkind uit de NY scène. Ze kan schrijven zoals blijkt uit deze 10 verhalen, op de eerste pagina’s weet ze telkens weer interessante en geloofwaardige personages neer te zetten, en dan duikt ze die onder in meestal bizarre, macabere en bevreemdende thema’s. Ze heeft een stijl die zowel realistisch en dichterlijk overkomt, maar helaas blijft het daarbij. Russell weet niet hoe een verhaal af te ronden: het is zoals zo’n konijntje op batterijen. Op volle kracht roffelen, dan raakt de batterij op en het verhaal vertraagt, verzandt en blijft plots haperen. Niets wordt opgelost, niets wordt degelijk afgerond: een open einde kan geel goed zijn maar alleen als de lezer er zelf ergens mee heen kan. Hier dus niet. De verhalen lezen keurig en vlot, ze weten te boeien, maar laten de lezer uiteindelijk op zijn honger achter.
Eddy C. Bertin ♕♕