CHAPPAQUA

De 27-jarige Russell Hardwick (vertolkt door Conrad Rooks zelf, wiens eigen ervaringen uiteraard aan de basis lagen) is steenrijk maar verslaafd aan alcohol en drugs, voornamelijk LSD, peyote en opiaten. Hij verlaat New York en reist naar Parijs waar hij in de afgelegen kliniek Santé (die er uitziet als een klassiek gotisch spookhuis) een intense afkick therapie begint, door slaaptechnieken en ondervragingen onder hypnose. Harwick is een zielig en ook irriterend personage, hij vervalt regelmatig in zijn verslavingen. De psychedelische film is het relaas van zijn hallucinaties tijdens het proces, afgewisseld met zijn ‘normale’ periodes. Het afwisselend gebruik van kleur en zwart-wit of sepia zou moeten aantonen wat écht is en wat hallucinatie, maar dit is nergens consequent doorgevoerd. Het wordt een chaotische boel met een aantal aangrijpende beelden maar ook irriterende overlappende beeldflitsen. Hardwick evolueert (zo’n beetje mee met de Amerikaanse filmgeschiedenis) van een imitatie Brando tot een soort western imago, wat voor enkele schaarse grappige taferelen zorgt. Zijn tegenspeler is Jean-Louis Barrault als de excentrieke behandelende geneesheer doctor Benoit. De hallucinaties bevatten o.a. een nooit echt gebeurde pelgrimstocht naar Indië en Egypte (de muzikale goeroe van de Beatles, Ravi Shankar leverde niet alleen de tijdloze muziek maar ook een rolletje als een soort zonnegod), de hippie en jazz scène in New York en heel wat religieuze symboliek. Ook een aantal filmische iconen maken hun opwachting: het impressionisme van de Duitse stomme film, vampirisme en zelfs King Kong, zei het op symbolische manier als Hardwick een toren beklimt.

Als ontspanningsfilm is dit dus een ramp maar het is natuurlijk een tijdsgebonden cult item en verhaalt regisseur Rooks eigen afkick behandeling in 1962 in een kliniek in Zwitserland. Heel wat grote namen werkten er aan mee: Aldous Huxley en Ray Man hielpen als adviseurs inzake drugs, Philip Glass consulteerde inzake de muziek, experimenteel auteur William S. Burroughs de homosexuele dichter en boeddhist Allen Ginsberg kregen een rol en de toonaangevende fotograaf Robert Frank verzorgde het camerawerk en de vele buitenlandse scènes. De film werd gedraaid in 1964-1966 en verwierf de Zilveren Leeuw op het Festival van Venetië in 1966.
Chappaqua betekent in het Indiaans ‘waar ik vandaan kom’ en is een klein gehucht 50 mijl buiten New York (waar Rooks opgroeide tot hij 9 was) gebouwd op een heilige plaats van stromend water waar de indianen vroeger hun doden begroeven. Geen lichte ontspanning of gemakkelijk te benaderen verhaal, maar best een interessante film als tijdsdocument van de woelige en hippe jaren ’60.
USA, 1966; video 1993; DVD release 2007; speelduur: 78.29”
Engels gesproken; Ned. Ondertitels.
Extra’s:
Featurette Abdschied vom rettenden Gift (45 min.)
Interview Conrad Rooks 2006-Making of (36 min.)
Slideshow
Orig. Trailer
Other releases (trailers Blood for Dracula, Flesh for Frankenstein)
Eddy C. Bertin ☆☆

• TECHNISCHE FICHE

• ARTISTIEKE FICHE