Dood en verderf uit de ruimte



collage_image
Marsmeteoriet
collage_image
Meteoriet Kopenhagen



Het gebeurde en het zal opnieuw gebeuren. Wat als er een grote meteoor de aarde raakt?



30 juni in Siberië

30 juni. Ergens in de taiga van Siberië. In de vroege ochtend worden de rendieren plots onrustig. Een eenzame herder ziet een vuurbol aan de hemel. Er volgt een explosie zoals niemand zich kan herinneren. Honderden kilometer verder schrikken de bewoners op alsof er een aardbeving plaatsvindt. Miljoenen bomen zijn ontworteld, verbrand. Een gebied van tweeduizend vierkante kilometer naaldwoud is vernield. De volgende nachten verlicht stof in de hoge atmosfeer de hemel zodat men tot in Londen om middernacht buiten de krant kan lezen.

Welke vernielingen zouden er aangebracht zijn, mocht deze ramp zich in een bewoond gebied hebben afgespeeld? In een klap zou een stad vernield zijn. Er zouden honderdduizenden doden vallen. Dit is een van de rampscenario’s die de mensheid boven het hoofd hangt: wat als er een asteroïde op de aarde neerstort? Geologen en astronomen leren ons dat dit al meermaals is gebeurd. Hier en daar worden de verweerde inslagkraters gevonden. Regelmatig vallen er kleine meteorieten op de aarde. Een veel gehoorde verklaring voor de verdwijning van de dinosaurussen is de inslag van een enorme meteoriet.

Hoe stop ik een Near Earth Object?

De atmosfeer beschermt ons tegen het kleine grut, dat in de dampkring opbrandt en als een vallende ster uitdooft. Een meteoriet van enkele tientallen meters betekent echter een ramp. Een hemellichaam van enkele kilometers is desastreus. Een planetoïde van een paar honderd kilometer doorsnede zou zowat alle dieren op aarde uitroeien. De NASA heeft daarom een project opgezet om Near Earth Objects, nabije hemellichamen, die op ramkoers met onze planeet zijn, in kaart te brengen.

Af en toe duikt er een alarmerend bericht in de kranten op. ‘Kleine planeet raakt Aarde op een haartje na’ luidde het op 24 januari in De Standaard. Op 29 januari 2008 passeerde een planetoïde op vijfhonderdduizend kilometer. Dat is tweemaal de afstand van de aarde tot de maan. Op 26 juni 2028 wordt het weer uitkijken. Dan scheert een planetoïde op amper tweehonderd vijftigduizend kilometer langs de aarde. Hopelijk blijft onze planeet lang genoeg gespaard zodat we onze afweer kunnen voorbereiden. Weten dat er een meteoriet nadert is een, een botsing voorkomen is twee. In ‘Armageddon’ blaast Bruce Willis een naderende asteroïde met atoombommen aan flarden. Realistischere voorstellen zijn om het naderende hemellichaam via raketten of explosies een beetje van koers te veranderen. Een ander idee is om met behulp van enorme ruimtespiegels zonnestralen op de meteoor te richten. Deze doen de meteoor een beetje verdampen, net voldoende om hem een andere baan te laten volgen.

Toengoeska 1908

Honderd jaar geleden kreeg de mensheid een waarschuwing. Op 30 juni 1908 werd Toengoeska in Siberië getroffen. Gelukkig was het een onbewoonbaar gebied. De overlevering spreekt slechts van een enkele rendierherder die gedood werd. Enkele uren later en Sint-Petersburg was van de kaart geveegd. Astronomen vermoeden dat een kleine asteroïde van zes à tien kilometer doorsnede op vijf kilometer boven de aardoppervlakte ontplofte. De explosie had een kracht die duizend maal groter is dan de atoombom op Hiroshima.

Meer info:
http://neo.jpl.nasa.gov/

Frank Beckers