Dood en verderf uit de ruimte
Marsmeteoriet
|
Meteoriet Kopenhagen
|
Het gebeurde en het zal opnieuw gebeuren. Wat als er een grote meteoor de aarde raakt?
30
juni in Siberië
30 juni. Ergens in de taiga van Siberië. In de vroege
ochtend worden de rendieren plots onrustig. Een eenzame
herder ziet een vuurbol aan de hemel. Er volgt een
explosie zoals niemand zich kan herinneren. Honderden
kilometer verder schrikken de bewoners op alsof er een
aardbeving plaatsvindt. Miljoenen bomen zijn
ontworteld, verbrand. Een gebied van tweeduizend
vierkante kilometer naaldwoud is vernield. De volgende
nachten verlicht stof in de hoge atmosfeer de hemel
zodat men tot in Londen om middernacht buiten de krant
kan lezen.
Welke vernielingen zouden er aangebracht zijn, mocht
deze ramp zich in een bewoond gebied hebben afgespeeld?
In een klap zou een stad vernield zijn. Er zouden
honderdduizenden doden vallen. Dit is een van de
rampscenario’s die de mensheid boven het hoofd
hangt: wat als er een asteroïde op de aarde neerstort?
Geologen en astronomen leren ons dat dit al meermaals
is gebeurd. Hier en daar worden de verweerde
inslagkraters gevonden. Regelmatig vallen er kleine
meteorieten op de aarde. Een veel gehoorde verklaring
voor de verdwijning van de dinosaurussen is de inslag
van een enorme meteoriet.
Hoe
stop ik een Near Earth Object?
De atmosfeer beschermt ons tegen het kleine grut, dat
in de dampkring opbrandt en als een vallende ster
uitdooft. Een meteoriet van enkele tientallen meters
betekent echter een ramp. Een hemellichaam van enkele
kilometers is desastreus. Een planetoïde van een paar
honderd kilometer doorsnede zou zowat alle dieren op
aarde uitroeien. De NASA heeft daarom een project
opgezet om Near Earth Objects, nabije hemellichamen,
die op ramkoers met onze planeet zijn, in kaart te
brengen.
Af en toe duikt er een alarmerend bericht in de kranten
op. ‘Kleine planeet raakt Aarde op een haartje
na’ luidde het op 24 januari in De Standaard. Op
29 januari 2008 passeerde een planetoïde op
vijfhonderdduizend kilometer. Dat is tweemaal de
afstand van de aarde tot de maan. Op 26 juni 2028 wordt
het weer uitkijken. Dan scheert een planetoïde op amper
tweehonderd vijftigduizend kilometer langs de aarde.
Hopelijk blijft onze planeet lang genoeg gespaard zodat
we onze afweer kunnen voorbereiden. Weten dat er een
meteoriet nadert is een, een botsing voorkomen is twee.
In ‘Armageddon’ blaast Bruce Willis een
naderende asteroïde met atoombommen aan flarden.
Realistischere voorstellen zijn om het naderende
hemellichaam via raketten of explosies een beetje van
koers te veranderen. Een ander idee is om met behulp
van enorme ruimtespiegels zonnestralen op de meteoor te
richten. Deze doen de meteoor een beetje verdampen, net
voldoende om hem een andere baan te laten volgen.
Toengoeska
1908
Honderd jaar geleden kreeg de mensheid een
waarschuwing. Op 30 juni 1908 werd Toengoeska in
Siberië getroffen. Gelukkig was het een onbewoonbaar
gebied. De overlevering spreekt slechts van een enkele
rendierherder die gedood werd. Enkele uren later en
Sint-Petersburg was van de kaart geveegd. Astronomen
vermoeden dat een kleine asteroïde van zes à tien
kilometer doorsnede op vijf kilometer boven de
aardoppervlakte ontplofte. De explosie had een kracht
die duizend maal groter is dan de atoombom op
Hiroshima.
Meer info:
http://neo.jpl.nasa.gov/
Frank Beckers